Γράφει ο Σπύρος Σταθάτος.
Έρωτας, ο υιός της Αφροδίτης, αποκαλείτο ο μικρός φτερωτός Θεός που με τα βέλη του χτυπούσε τις καρδιές των ανθρώπων. Ο έρωτας αποτελεί την κινητήρια δύναμη των ανθρώπων, γι’αυτό και πολλοί άνθρωποι, χωρίς αυτόν, απλά υπάρχουν. Σαν Θεός που είναι, δεν χορταίνει με μισόλογα, με δήθεν ενδιαφέρον και με αοριστίες του τύπου “και θέλω και δεν θέλω και έτσι και αλλιώς”. Στον έρωτα υπάρχει το: “όλα ή τίποτα”. Μπορεί να φαίνεται αφοριστικό, αλλά έτσι είναι. Ο έρωτας δεν έχει λογική, χρώμα, ηλικία, δεν καταλαβαίνει από κοινωνικές τάξεις και όλοι είναι ίσοι απέναντί του.
Ο έρωτας, θα λέγαμε ότι διδάσκει ήθος και κάνει τους ανθρώπους να γίνονται καλύτεροι. Σκεφτείτε πόσο λάμπει ένας ερωτευμένος άνθρωπος και θα καταλάβετε το γιατί. Το έτερον ήμισυ του Έρωτα, είναι, σύμφωνα με το μύθο, η ψυχή. Το πάντρεμα του έρωτα και της ψυχής, στη μυθολογία, το οποίο έγινε μετά από μεγάλη περιπέτεια των δύο νέων, μας δείχνει ότι κανένας έρωτας δεν μπορεί να υπάρξει-στεριώσει, αν δεν γίνεται “κατάθεση ψυχής” από τους “εμπλεκόμενους”. Γι’αυτό και κάνουμε διαχωρισμό ανάμεσα στο σεξ και τον έρωτα. Γιατί το σεξ από μόνο του δεν αποδεικνύει την ύπαρξη έρωτα, απλά υποδηλώνει την επιθυμία.
Κλείνοντας, δεν θα πρέπει να παραλείψουμε να αναφερθούμε στον έρωτα, με την ευρύτερη έννοια. Πρέπει να νιώθεις έρωτα για τη δουλειά σου, προκειμένου να γίνεις σωστός επαγγελματίας και όχι ένας συμβιβασμένος άνθρωπος. Να νιώθεις, επίσης, έρωτα για τις ιδέες και τα πιστεύω σου ώστε να μην παρεκκλίνεις από αυτά. Τέλος, το σημαντικότερο πράγμα που πρέπει να νιώθεις, είναι ΕΡΩΤΑΣ για τη ΖΩΗ· να θέλεις να την ρουφήξεις μέχρι την τελευταία της σταγόνα!
«Ζωή σαν έρωτας, μόνο» (LoveLetters).
