Γράφει η Zoe Diam.
Ξέρεις, μερικές φορές κάποιοι άνθρωποι δεν είναι για να καταλήξουν μαζί. Λίγο η δοκιμή της δεύτερης φοράς, λίγο οι δεύτερες ευκαιρίες που αποδείχθηκαν σκάρτες και λειψές και εκείνα τα αμήχανα βλέμματα χωρίς ουσιαστική επικοινωνία.
Μυρίζει μπαρούτι αυτή η σχέση. Ξεκινάς να περπατήσεις πάνω σε τεντωμένο σχοινί για δεύτερη φορά και το μόνο σίγουρο είναι ότι θα καταλήξεις στο κενό.
Αυτές οι δεύτερες ευκαιρίες αξίζει να δίνονται αλήθεια;
Οι περισσότεροι να ξέρεις δεν είμαστε ο εαυτός μας. Θέλουμε να δείξουμε έναν άλλον εαυτό. Έναν διαφορετικό άνθρωπο, αυτόν που μετά από καιρό άλλαξε και τώρα είναι μπροστά σου για να σου αποδείξει έμπρακτα πως τα λάθη είναι για τους ανθρώπους και αν θες τα πάντα διορθώνονται.
Απορώ γιατί μπήκα σε αυτή τη διαδικασία. Απορώ γιατί μπήκες και εσύ. Αφού ξέρουμε και οι δυο πως το μεταξύ μας δεν ήταν να γίνει. Οι δεύτερες ευκαιρίες όταν δίνονται έχουν το σκοπό τους. Επιβεβαιώνουν το λάθος της πρώτης φοράς.
Λίγο ο χρόνος που δεν ήταν υπερ μας, λίγο ο εαυτός μας ο σακατεμένος. Δεν θέλει και πολύ.
Κόβεις σχέσεις και ανθρώπους εντελώς ξαφνικά και μετά περιμένεις να νιώσουν. Να αισθανθούν τη λαχτάρα της πρώτης φοράς. Εκείνης της φοράς που η αλήθεια δεν ήταν αρκετή για να σε κάνει να μείνεις.
Δεν σε ερωτεύτηκα ξέρεις.
Δεν με άφησες.
Δεν με άφησες να είμαι ο εαυτός μου.
Δίπλα σου έμαθα να με ελέγχω συναισθηματικά και να μην αφήνομαι. Να πηγαίνω με τη λογική και όχι με το συναίσθημα. Κοντά σου έμαθα να περιμένω και να λειτουργώ σύμφωνα με τις καταστάσεις. Με μια ψυχρή λογική που ποτέ δεν με άγγιζε, δεν με γοήτευε. Δεν ήξερα ότι ο έρωτας είναι διαπραγμάτευση. Ότι πρέπει να μετράς τι δίνεις. Και αν έδωσες κάτι παραπάνω να σταματήσεις.
Ο χρόνος περνάει. Σε κάνει να ξεχνάς καταστάσεις, ανθρώπους και στιγμές που μοιράστηκες. Αγκαλιές που κάποτε κούμπωσες και έμεινες για λίγο εκεί.
Δεν σε ερωτεύτηκα ξέρεις. Και μην νιώθεις περήφανος για αυτό.
Αν σου έλειπα, θα ήσουν εδώ και όχι εκεί ή κάπου αλλού.
LoveLetters
