Γράφει η Αριάδνη
Δεν μπορείς εύκολα να τους αναγνωρίσεις. Για τους ανθρώπους-θάλασσες λέω.. Άλλοι φουρτουνιασμένοι, άλλοι ήρεμοι με υποθαλάσσια ρεύματα, και κοινός τους παρονομαστής το βάθος τους. Το βάθος των συναισθημάτων τους.
Κι αν είσαι τυχερός και σε πάρουν μαζί τους μια βόλτα, να σε σεργιανίσουν στον βυθό τους, θα σου μείνει αξέχαστη και θα τους ευγνωμονείς μια ζωή γι’ αυτό!
Κάποιοι θα τρομάξουν, θα μου πεις. Ναι, αυτοί που δεν ξέρουν από βυθό! Αυτοί που δεν κουβαλάνε έναν τέτοιο μέσα τους.. Γι’ αυτό και οι άνθρωποι-θάλασσες έχουν βρει τρόπους για να “σκανάρουν” τον κόσμο γύρω τους.
Κάποιοι σε παίρνουν μια βόλτα στα ανοιχτά και σηκώνουν τσουνάμι, για να τεστάρουν τις αντοχές σου.
Κάποιοι άλλοι πάλι σε αφήνουν να πλατσουρίζεις στα ρηχά μέχρι να καταλάβεις, αν καταλάβεις, τον βυθό που κρύβουν τεχνηέντως και αποφασίσεις να βουτήξεις για να τον εξερευνήσεις.
Όλοι τους όμως έχουν ένα πολύ βασικό κοινό χαρακτηριστικό. Λατρεύουν την ελευθερία τους! Γι’ αυτό μην προσπαθήσεις ποτέ να τους βάλεις στα κουτάκια σου. Μόνο ένα ελάχιστο δείγμα τους θα μπορέσεις, αν μπορέσεις, να κρατήσεις εκεί μέσα.
Δεν φυλακίζεται η θάλασσα μάτια μου!
Μην τους θεωρήσεις ποτέ κτήμα σου και δεδομένο σου. Γιατί τότε, ή που θα σε πνίξουν στον βυθό τους ή που θα σε ξεβράσουν στην ακτή να παίζεις με τα κουβαδάκια σου!
Βλέπεις αυτοί θα σε πάρουν μαζί τους μόνο γιατί θέλουν. Όχι γιατί πρέπει, ούτε γιατί δεν μπορούν αλλιώς. Άλλωστε με τα “πρέπει” είναι μαλωμένοι και πάντα μπορούν αλλιώς γιατί, πολύ απλά, μπορούν μόνοι τους.
Δεν χαλαλίζουν τον χρόνο τους και τη μοναξιά τους για ανούσιες και επιφανειακές σχέσεις. Αυτές τους αφήνουν παγερά αδιάφορους. Την αλήθεια σου θέλουν και μόνο την αλήθεια τους θα σου δείξουν. Αλλιώς δεν υπάρχει λόγος να ασχολούνται μαζί σου ούτε κι εσύ μαζί τους.
