Γράφει η Λέλα Μάνου
Να σου λέει “σε σκέφτομαι” και να αλλάζουν ρυθμό οι παλμοί σου.
Να μιλάτε και να γελάτε και να συζητάτε για χίλια πράγματα μόνο και μόνο για να καταλήξετε σε ένα φιλί.
Να ερωτοτροπούν τα μυαλά σας και να αφήνονται σε ένα ιδιότυπο “μαζί”, χωρίς όρους κι όρια.
Να αγγίζει κάθε κύτταρό σου χωρίς καν να απλώσει τα χέρια του πάνω σου.
Να κλείνει σε ένα φιλί όλες τις λέξεις που δεν έχουν ειπωθεί.
Να σε νοιάζεται, να σε φροντίζει, να σε προσέχει.
Να φτιάχνετε δικές σας λέξεις, που παίρνουν το νόημα των ολόδικών σας στιγμών κι αστείων.
Να ξέρεις ότι μπορείς να του πεις για τα σοβαρά, τα μεγάλα, τα μικρά, τα αστεία, τα ασήμαντα, τα ανείπωτα.
Να σε μαλώνει τρυφερά και να ακούς εκείνα που δεν λέει.
Να μην έχετε καμία ανάγκη να ορίσετε ούτε τη σχέση, ούτε το χρόνο.
Να μην μπορείτε να ορίσετε την στιγμή που ξεκίνησε, γιατί δεν το καταλάβατε καν πώς έγινε.
Να σου γaμάει το μυαλό και μέσα στο χαμό της μέρας έστω και μια στιγμή η σκέψη σου να είναι σε εκείνον. Στο επόμενο χάδι του. Στο επόμενο φιλί σας.
Να μην σε νοιάζει αν κρατήσει δυο μέρες, δυο μήνες ή δυο στιγμές.. αρκεί να το ζήσεις για όσο το επιθυμείτε κι οι δυο.
Απλά να το ζείτε.
Απλά..
