Γράφει η Σοφία Σοφιανίδου
Όμορφα λόγια. Τα κρατάμε σαν μικρούς θησαυρούς, τα γυρίζουμε ξανά και ξανά στο μυαλό μας, τα πιστεύουμε, ή τουλάχιστον θέλουμε να τα πιστεύουμε. «Θα είμαι εδώ», «σε σκέφτομαι», «σε νοιάζομαι». Λέξεις που ακούγονται σαν υπόσχεση, αλλά συχνά μένουν απλώς ήχοι στον αέρα.
Κι ύστερα, κάποια στιγμή, έρχεται η ερώτηση που δε λέμε δυνατά. Κι αν εμφανιστεί κάποιος που δε θα αρκεστεί στα λόγια;
Κάποιος που δε θα χρειαστεί να εξηγήσει τι νιώθει γιατί θα το βλέπεις. Στις μικρές κινήσεις. Στο πώς σε κοιτάζει όταν μιλάς. Στο πώς θυμάται πράγματα που εσύ έχεις ήδη ξεχάσει ότι είπες. Στο ότι θα είναι εκεί. Όχι μόνο όταν όλα είναι εύκολα και όμορφα, αλλά κυρίως όταν δεν είναι.
Στην αρχή ίσως να σε τρομάξει. Γιατί δε θα μοιάζει με ό,τι έχεις συνηθίσει. Δε θα υπάρχει αυτή η αβεβαιότητα που σε κρατάει σε εγρήγορση, ούτε το παιχνίδι του «μήπως» και του «ίσως». Θα υπάρχει μια ηρεμία, σχεδόν άγνωστη. Κι αυτή η ηρεμία, όσο κι αν την έχεις ανάγκη μπορεί να σου φαίνεται ύποπτη.
Θα αναρωτηθείς αν είναι αληθινό. Αν κρατάει. Αν κάτι τέτοιο μπορεί όντως να υπάρχει χωρίς να κρύβει κάποιο τίμημα. Γιατί έχουμε συνηθίσει να συνδέουμε το έντονο με το δύσκολο και το αβέβαιο με το ενδιαφέρον.
Αλλά η αλήθεια είναι πιο απλή και πιο απαιτητική.
Όταν έρθει κάποιος που κάνει πράξεις αυτά που λέει δε θα σου δώσει μόνο αγάπη. Θα σου δώσει κι έναν καθρέφτη. Θα σε φέρει αντιμέτωπο με το πώς έχεις μάθει να αγαπάς, με τα όριά σου, με τους φόβους σου. Γιατί είναι πιο εύκολο να διαχειρίζεσαι την απουσία παρά την παρουσία που σε καλεί να σταθείς κι εσύ στο ίδιο ύψος.
Και τότε θα πρέπει να πάρεις την απόφαση να εμπιστευτείς κάτι που σε ησυχάζει, την ίδια στιγμή που όλα μέσα σου έχουν μάθει να αμφιβάλλουν.
Ίσως τελικά το πιο δύσκολο δεν είναι να βρεις έναν άνθρωπο που εννοεί αυτά που λέει. Ίσως το πιο δύσκολο είναι να πιστέψεις ότι το αξίζεις.
Κι αν το πιστέψεις τότε αλλάζουν όλα. Γιατί δε θα ψάχνεις πια για λόγια να σε πείσουν, αλλά για πράξεις που να σε ησυχάζουν. Και τότε, χωρίς θόρυβο, χωρίς υπερβολές, θα καταλάβεις.
Η αληθινή αγάπη δε φωνάζει. Αποδεικνύεται.
