Γράφει η Κική Γ.
Κανένας ορισμός δεν θα αποδώσει ποτέ την έννοια της αγάπης. Η αγάπη δεν μπαίνει σε καλούπια, ούτε σε κανόνες. Η αγάπη δεν έχει όρια, χρόνο, τόπο. Είναι κάτι μαγικό.
Ο καθένας μας τη ζει με ένα δικό του τρόπο. Γίνεται δότης και δέκτης. Δωρίζει την αγάπη και την εισπράττει, χωρίς να υπάρχει ζυγαριά. Το ζύγι δεν μπορεί να τη χωρέσει, ούτε να μεταφράσει το βάρος της σε νούμερα ή αριθμούς.
Είναι αστείρευτη από μόνη της και άπειρη και τρέχει χιλιόμετρα μακριά. Τυχερός όποιος τη χαίρεται, δυστυχής όποιος τη στερείται. Δεν υπάρχει ωραιότερο συναίσθημα. Πετάς στα ουράνια μαζί της, κάνεις όνειρα, γνωρίζεις τη χαρά, την ευτυχία. Δεν δίνεις σημασία στα μικρά, στα ανούσια, στα τιποτένια. Ζεις στο μαγικό σου κόσμο και τίποτα δεν σου φαίνεται άσχημο. Είναι πολύ όμορφη η ειλικρινής αγάπη. Χαρίζει στον άνθρωπο υγεία και χρόνια ζωής.
Νιώθεις ηρεμία, γαλήνη, νιώθεις γεμάτος άνθρωπος. Αν τύχει και αδειάσεις ξαφνικά, δεν φταίει η αγάπη. Ποτέ δεν είναι ένοχη. Ένοχοι είναι όλοι όσοι τη “χρησιμοποιούν” και την “εκμεταλλεύονται”. Ένοχοι είναι όλοι όσοι, με πρόσχημα την αγάπη, εισχωρούν και διαλύουν ανθρώπους, ψυχές και καρδιές. Η αγάπη δεν πονάει. Είναι ότι πιο αγνό και γλυκό μπορεί να αισθανθεί κάποιος. Αυτό που πονάει και αφήνει πληγή που αιμορραγεί, είναι να δίνεις τον εαυτό σου, το είναι σου, σε κάποιον που δεν αξίζει.
Ούτε στο χειρότερο εχθρό σου. Τα λόγια ωχριούν, φάρμακα δεν υπάρχουν. Όλα φαντάζουν λίγα μπρος στο μέγεθος της ξεφτίλας που νιώθεις μέσα σου. Ξαφνικά διαλύεται όλος ο κόσμος σου σε εκατομμύρια κομμάτια. Δεν υπάρχεις, δεν ζεις. Μπερδεύεις τον εφιάλτη με την πραγματικότητα και εύχεσαι απλά να ανοίξεις τα μάτια σου και να τελειώσουν όλα. Μη σου τύχει!
