Γράφει η Τζένη Γιαννοπούλου
Αγάπη σημαίνει παρουσία, συνέπεια και θάρρος. Αν δεν έχεις τίποτα από αυτά, τότε μην τολμήσεις να περάσεις ούτε από τη σκιά μου. Δεν είμαι εδώ για να γίνω το χόμπι σου, η προσωρινή σου απόδραση ή η πρόχειρη λύση σου όταν βαριέσαι. Η αγάπη δεν είναι ένα παιχνίδι που παίζεις όταν έχεις κενό χρόνο. Είναι μάχη, δέσμευση, γυμνή αλήθεια.
Μην τολμήσεις να με πλησιάσεις αν δεν μπορείς να αντέξεις την αλήθεια μου. Αν δεν είσαι έτοιμος να με δεις ολόκληρη, με τα φώτα και τις σκιές μου, τότε φύγε. Δεν έχω χρόνο για δειλούς, ούτε χώρο για ανθρώπους που δεν ξέρουν τι θέλουν. Δεν είμαι η καβάτζα σου, ούτε η γέφυρα για να περάσεις στη δική σου αυτοεξυπηρέτηση.
Αν η αγάπη σου μοιάζει με εφήμερο πάθος, με φθηνή δικαιολογία για να γεμίσεις το κενό σου, τότε κράτα τη για τον εαυτό σου. Δεν χρειάζομαι ημίμετρα, ούτε κουρασμένες ψυχές που φοβούνται να βουτήξουν βαθιά. Δεν ήρθα εδώ για να θεραπεύσω τις ανασφάλειές σου, ούτε να αναλάβω το βάρος της αδιαφορίας σου.
Μην τολμήσεις να μιλήσεις για “μαζί” αν στο πρώτο σύννεφο εξαφανίζεσαι. Αν η ιδέα της αφοσίωσης σου προκαλεί δυσφορία, μην σπαταλάς τον χρόνο μου. Δεν είμαι εγώ αυτή που θα ανεχτεί το λίγο σου. Ή έρχεσαι ολόκληρος ή δεν έρχεσαι καθόλου.
Αγάπη σημαίνει ευθύνη. Αν δεν μπορείς να το καταλάβεις αυτό, αν η λέξη σου προκαλεί αλλεργία, τότε μείνε μακριά. Δεν χρειάζομαι τουρίστες στη ζωή μου. Χρειάζομαι πολεμιστές που ξέρουν να αγαπούν με σθένος, να μένουν με θάρρος και να δίνουν χωρίς να υπολογίζουν το κόστος.
Αν δεν μπορείς να με αγαπήσεις σωστά, αν δεν μπορείς να σταθείς στο ύψος της καρδιάς μου, τότε φύγε. Όχι αύριο, όχι αργότερα. Τώρα. Γιατί η ζωή μου είναι πολύτιμη για να την σπαταλώ σε ανθρώπους που δεν ξέρουν πώς να αγαπούν.
