Γράφει ο Νίκος Γρηγορόπουλος
Η επιθυμία εκπέμπει ενα σήμα θερμό στο δέκτη της.
Λαμβάνει άραγε το σήμα ο ουρανός; και αν ναι, περνει καθαρό το σήμα; και αν το περνει, το δίνει ατόφιο στον δέκτη;
Σιχαίνομαι αυτην την αβεβαιότητα απο την μεσολάβηση, έτσι μου έρχεται να κανω την επιθυμία μια μπάλα, να της δώσω ένα δυνατό βολέ, να κανει γκελ στον ουρανό και να προσγειωθεί στην πλάτη σου.
– Εε συγγνώμη για τη μπάλα δεσποινίς αλλα θέλω κάτι, θέλω να σου πω κάτι.. Εχω μια επιθυμία!
Χμμμ.. Δεν ξέρω αν είναι καλη ιδεα αυτη με τη μπάλα. Ίσως σκεφτώ κατι άλλο..
Αν με ενα μεταφυσικό τρόπο ηξερα ότι έχεις την ιδια επιθυμία για εμενα θα αρπαζα το τηλέφωνο απο το χωλ και θα πάταγα γρήγορα γρήγορα τα νούμερα που αντιστοιχούν στην φωνή σου, να απαντήσεις, να σου την πω χωρίς πρόλογο και βιαστικά να απαντήσεις με την ταχυπαλμια να παραμορφώνει ελαχιστα τις λέξεις και τα ματια τόσο αφοσιωμενα και τεντωμένα λες και ειμαι μπροστά σου.
Πφφφ.. νταξει, ούτε αυτο γίνεται..
Καταλήγουμε σε κάποιο μήνυμα απο messenger, μισώ αυτον τον τρόπο, μισώ την τεχνολογία στις συναισθηματικες μου ανάγκες αλλα δυστυχώς δεν έχω άλλο τρόπο για τώρα, μου έρχεται να στείλω το μήνυμα και να μετα να σπασω το κινητό στον τοίχο.
