Εσύ να γελάς!
Να μοιάζεις θάλασσα, γαλάζια με φωτιά.
Εσύ να αντέχεις!
Να μοιάζεις βότσαλο, λευκό, που πάνω του ξαπλώνω.
Εσύ να ονειρεύεσαι!
Κύμα μου γίνε, που όλο βγαίνει στην ακτή μου.
Εσύ να κοιμάσαι!
Να μοιάζεις ουρανός, που εκεί θα ταξιδεύω.
Εσύ να προχωράς!
Να γίνεσαι άνεμος που γεμίζει τα πανιά μου.
Εσύ να μ αγαπάς!
Να μοιάζεις Άγγελος που τρέχω να προφτάσω.
Εσύ να με ερωτεύεσαι!
Λίμνη να γίνεσαι που μέσα της βουτάω.
Εσύ να με αγγίζεις!
Βάλσαμο να είσαι, να μπαίνεις στις πληγές μου.
Εσύ να με κρατάς!
Βροχή να γίνεσαι την διψά μου να σβήνω.
Εσύ να τραγουδάς!
Να κρύβονται οι φόβοι μου στον ήχο της φωνής σου.
Εσύ να ζεις!
Μάνα μου να ‘σαι, να κλέβω τις στιγμές σου.
Εσύ να ακούς!
Τους χτύπους της καρδίας μου, που όλοι παίζουν στην αυλή σου.
Εσύ να κοιτάς!
Κορμί μου να ΄σαι, να κουρνιάζω την ψυχή μου.
Εσύ να μ΄ αγκαλιάζεις!
Ήλιος να γίνεσαι, τα δάκρυα να στεγνώνω.
Εσύ να είσαι εσύ!
Θάλασσα να ΄σε, σαν και εκείνη που αγαπάμε.
Εγώ;
Πάντα κάπου εκεί που βρίσκεσαι θα τριγυρνάω.
Εγώ;
Μονό να σ’ αγαπώ αντέχω.
Εγώ;
Γεννήθηκα για να έρθω να σε βρω.
Εγώ;
Υπάρχω το όνομα σου να ανασαίνω.
Εσύ, να είσαι η μούσα μου, για ΄σένανε να να γράφω!
Μ΄ ακούς;
Ζωή μου, για σένανε να ζω!
