Γράφει η Ηρώ Αναστασίου.
Δεν είναι απλά ένα συναίσθημα η αγάπη.
Είναι η αγκαλιά σου και η ασφάλεια που νιώθω μέσα σ’αυτήν.
Είναι ο χτύπος της καρδιάς μου κάθε φορά που σε βλέπω.
Είναι το φιλί σου που μοιράζει ρόδα στην ψυχή μου.
Είμαι εγώ, είσαι εσύ, είναι το μαζί μας που συνδέθηκε με την καρδιά μας κι αναπνέει πάνω στα χείλη μας.
Είναι όλα αυτά που δεν θα μπορέσω ποτέ να εκφράσω με λέξεις, γιατί το σ’αγαπώ μου σου ανήκει.
Όπως σου ανήκω κι εγώ κάθε φορά που μου το λες.
Κάθε φορά που σκύβεις πάνω μου κι ενώνεις την ψυχή μου με την δική σου.
Κάθε φορά που η φωνή μου πνίγεται από ένα σου χάδι.
Κάθε φορά που γυρνάω κι αντικρίζω τα μάτια σου.
Αυτά που με κοιτάνε με λαχτάρα και καμαρώνουν μέσα στην ζεστασιά μου.
Την ζεστασιά που νιώθω κάθε φορά που με κοιτάς, κάθε φορά που με κάνεις και νιώθω την αγάπη σου.
Είναι η αγάπη σου που γκρέμισε όλες τις αναστολές μου, όλες τις άμυνες και άπλωσε επάνω μου ένα χαμόγελο ευτυχίας.
Είσαι εσύ αγάπη μου μέσα σ’όλα που μου δίνεις την ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο.
Δεν είναι ένα απλό συναίσθημα η αγάπη, είσαι εσύ κι όλο αυτό που με κάνεις και νιώθω.
