Γράφει η Φύλλις Γκούστη
Δεν είναι δεδομένη η αγάπη.
Χρειάζεται κόπος, τρόπος, θέληση, ανεκτικότητα, ανθεκτικότητα, εκτίμηση και σεβασμός.
Χρειάζεται πολύ προσωπική δουλειά για να μπορούμε να μεταδίδουμε, να μεταλαμπαδεύουμε τα συναισθήματά μας σωστά.
Η ανθρώπινη γλώσσα είναι μυστήρια.
Λες…
Την ίδια γλώσσα μιλάμε.
Όχι.
Δεν μιλάτε την ίδια γλώσσα, όταν με τις ίδιες λέξεις ο καθένας έχει τις δικές του έννοιες συνδεδεμένες.
Αν πραγματικά θέλεις να αγαπάς και να αγαπιέσαι, να συνυπάρχεις αληθινά,
μάθε πρώτα να μιλάς.
Μάθε να ακούς.
Μάθε να περιμένεις να καταλάβεις τί είναι κρυμμένο πίσω από τις ίδιες κατά τα άλλα λέξεις του άλλου.
Αγάπη, θα πει επικοινωνία.
Επικοινωνία που μαθαίνεται.
Για να συνυπάρξω, μαθαίνω, που σημαίνει την πιο βαθιά αγάπη.
Γιατί για να σ’αγαπώ και για να είμαι μαζί σου, γίνομαι διαθέσιμος να μάθω τις λέξεις σου, τον κόσμο σου. Τις έννοιές σου.
Γίνομαι διαθέσιμος να ξαναμάθω από την αρχή.
Και αν δεν είναι αυτό αγάπη, τί είναι;
Και να θυμάσαι, ό,τι δίνουμε πάντα αργά ή γρήγορα, μας επιστρέφεται αυτούσιο.
