Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης
Να ξεκινήσουμε απ’ τα βασικά; Παρ’ το ως δεδομένο πως όλοι έχουμε προβλήματα, άλλα μικρότερα άλλα μεγαλύτερα μας βασανίζουν για μεγάλο ή για μικρότερο χρονικό διάστημα. Σύμφωνη ακόμα πως δε γίνεται όλοι να τ’ αντιμετωπίζουμε με τον ίδιο τρόπο. Ο καθένας με το χαρακτήρα του και τις παραξενιές του, με τα ψυχολογικά του και τα στραβά του. Δεν είμαστε όλοι το ίδιο θα μου πεις και θα μ’ έχεις μαζί σου.
Να σε ρωτήσω κάτι όμως; Εσύ που τόσα πολλά και μεγάλα προβλήματα έχεις, εσύ που είσαι το θύμα και που οι άλλοι κινούν τα νήματα στη δική σου τη ζωή και που τα χέρια σου είναι δεμένα, μήπως ήρθε η ώρα να βγεις και λίγο από τη ζωούλα σου; Για λίγο μόνο γίνε παρατηρητής των άλλων.
Δες πρώτα τα προβλήματα μερικών ανθρώπων, κατανόησε το μέγεθος και το βαθμό δυσκολίας τους. Είναι μικρότερα απ’ τα δικά σου; Όχι. Έπειτα παρατήρησε ξανά τον τρόπο που τα αντιμετωπίζουν. Βλέπεις το χαμόγελο; Εσένα πού είναι το δικό σου;
Κοντεύεις να ξεχάσεις κι εσύ ο ίδιος πώς δείχνει η φάτσα σου χαμογελαστή. Οι δικοί σου άνθρωποι στην πρώτη περίπτωση θα έχουν μετατραπεί σε καραγκιόζηδες προκειμένου εσύ να γελάσεις και στη δεύτερη περίπτωση θα έχουν την ίδια ακριβώς φάτσα μ’ εσένα γιατί φρόντισες να τους επηρεάσεις τόσο πολύ που μπήκαν κι εκείνοι στο μίζερο κόσμο σου.
Μα είσαι με τα καλά σου άνθρωπέ μου; Έχεις εσύ στο βούρκο της μιζέριας και παίρνεις κι άλλους μαζί σου; Ξεκόλλα επιτέλους και βγες απ’ αυτή την άρρωστη κατάσταση. Κατάλαβε πως υπεύθυνος για όλη αυτή τη μίρλα που σε δέρνει δεν είναι κανένας άλλος παρά ο ίδιος σου ο εαυτός. Εσύ.
Λυπάμαι που σε πληγώνω και σε θυμώνω αλλά κάποιος πρέπει να στο πει. Είσαι εσύ και μόνο εσύ.
Τώρα λοιπόν που κάπως ταρακουνήθηκες, ετοιμάσου γιατί έχω κι άλλα να πω. Ο εγωισμός σου τα φταίει όλα φίλε μου που σε κάνει να μπορείς να κοιτάξεις μόνο τη μύτη σου και τίποτα παραπάνω. Γίνομαι κακός, το ξέρω αλλά δε γυρίζουν όλα γύρω από σένα κι αν σου περνάει απ’ το μυαλό ότι είσαι το επίκεντρο του κόσμου, κάνεις λάθος. Κανένας δεν είναι.
Αν δε θες να χάσεις ό,τι καλό έχει απομείνει τριγύρω σου, σύνελθε κι άσε τη μιζέρια σου στην άκρη. Σε τίποτα δεν μπορεί να σε ωφελήσει και τίποτα δεν μπορεί να λύσει. Το χειρότερο; Ξέρεις γιατί κάνεις κύκλους συνεχώς γύρω από το πρόβλημά σου και αδυνατείς να βρεις τη λύση και να εντοπίσεις μια χαραμάδα ευτυχίας; Γιατί είσαι βολεμένος, φοβισμένος και δειλός. Ή μήπως δεν είσαι;
Εγώ κι όλος ο υπόλοιπος κόσμος είμαστε εδώ, σε περιμένουμε να σηκωθείς. Περιμένουμε να σε δούμε να προσπαθείς πραγματικά να γίνεις ένας ευτυχισμένος άνθρωπος γιατί μόνο εσύ, ολομόναχος, το μπορείς. Ξύπνα, σε παρακαλώ, απ’ το λήθαργο κι απόδειξέ μου ότι τζάμπα έχω σπαταλήσει τόσο χρόνο να γράφω για τη μιζέριά σου. Απόδειξέ μου ότι κάνω λάθος.
