Blog

Γράφει η Ελένη Τσακίρη

Μπορεί να ζησει ο άνθρωπος με δεσμά;
Ιδού η απορία ..
Οξύμωρο σχήμα, μη βολικό, απόλυτα υπαρκτό δε.
Μια ιδέα είναι όλα.
Για τα νοερά δεσμά μιλάω.
Για αυτά που δεν φαίνονται, ωστόσο σε κρατούν γερά δέσμιο τους.

Στα δεσμά της ψυχής αναφέρομαι.
Αυτά τα “θεορατα” σχοινιά που συγκρατούν τα πάντα, είναι αόρατα στο μάτι και όμως αποδεικνύονται πιό ισχυρά κι από τα πραγματικά.

Είναι οι αόρατες κλωστές που συνδέουν μαγικά δυο ανθρώπους, κρατώντας τους κοντά, δίπλα , ακόμη κι αν τους χωρίζουν δυσκολίες , αποστάσεις , καταστάσεις.

Αυτά τα σχοινιά σπανίως κόβονται.
Είναι αληθινά , υπαρκτά και καμωμένα από δύο συνήθως , για αυτό αντέχουν διπλά.
Φτιαγμένα και σφυρηλατημενα στο απόλυτο δόσιμο δυο ψυχών , άρρηκτα συνδεδεμένα με την καρδιές τους.
Ναι για αυτά τα σχοινιά μιλάω , που όταν χρειάζονται να κρατηθούν, δύο άνθρωποι γίνονται κόμποι δυνατοί που αντί να κοπούν η να λυθούν , σφίγγουν ακόμη περισσότερο .

Ναι για αυτά τα σχοινιά μιλάω άνθρωπε.

Για τα σχοινιά που μόνος σου έφτιαξες με δάκρυα και γέλια.
Για αυτά που όσο κι αν θες να τρέξεις μακριά απο φόβο η θυμό , πάντα σε συγκρατούν και σε φέρνουν πίσω .
Για αυτά τα σχοινιά που οσες φορές θύμωσες η πληγώθηκες, θέλησες πεισματικά να κόψεις , με οποιοδήποτε τρόπο , αλλά τελικά δεν μπόρεσες .

Μήπως όμως δεν είναι και αυτά τα σχοινιά που σε κράτησαν πολλές φορες λίγο πριν πέσεις σε γκρεμούς και τσακιστεις ;
Λίγο πριν το salto mortale που λένε και οι ιταλοί δεν ήταν εκείνα σε σταμάτησαν;
Τα θυμάσαι;

Ακριβως τα ίδια είναι που σε κράτησαν σε στιγμές απογοήτευσης.
Αυτά που σε έκαναν δυνατό σε ώρες απελπισίας.
Που σου έδωσαν ώθηση για νέους προορισμούς;
Θες κι αλλά να πω;
Νομίζω κατάλαβες.

Πρόσεχε λοιπον τι εύχεσαι και τι πράττεις.
Κάνε τους κόμπους δυνατούς , να αντέχουν σε ανέμους και φουρτούνες και αυτά τα σχοινιά δεν θα σε προδώσουν ποτέ .
Θα είναι εκεί να αντέχουν σταθερά.
Γιατί είναι φτιαγμένα απο αγάπη.

Αν πάλι δεν αντέχεις , λύσε τους κάβους και τα σχοινιά και γίνε αέρας που φυσά και χάνεται…
Εσύ διαλέγει ς πάντα τι κρατας και τι αφήνεις.
Τι δένεις και τι λύνεις…