Γράφει ο Άρης Γρηγοριάδης
Δεν υπάρχει τίποτα πιο ανθρώπινο, τίποτα πιο αληθινό, από το να εκφράζεις την αγάπη σου. Μην το υποθέτεις. Μην το αφήνεις να αιωρείται, σαν κάτι που θεωρείς ότι ο άλλος πρέπει να καταλάβει μόνος του. Όχι, δεν πρέπει. Όταν αγαπάς, να το λες. Να το δείχνεις. Να το φωνάζεις.
Οι άνθρωποι δεν είναι φτιαγμένοι για να ζουν με υποθέσεις. Φοβούνται. Το μυαλό τους παίζει παιχνίδια, στήνει σενάρια, γεμίζει τα κενά με ανασφάλειες και φόβους. Δεν είναι όλοι οι άνθρωποι τόσο δυνατοί όσο φαίνονται. Μπορεί να έχουν ένα χαμόγελο που μοιάζει άθραυστο, αλλά μέσα τους μπορεί να κουβαλούν χίλιες μικρές ανησυχίες. Γι’ αυτό, όταν αγαπάς, να το λες.
Μην περιμένεις να το καταλάβουν από τα λόγια που δεν ειπώθηκαν. Να το λες, ξεκάθαρα, απλά. Όχι για να το ακούσουν μόνο, αλλά για να το νιώσουν. Για να έχουν εκείνη τη στιγμή που θα θυμούνται κάθε φορά που θα αμφιβάλλουν. Γιατί, όσο δυνατός κι αν είναι ο έρωτας, όσο μεγάλη κι αν είναι η αγάπη, η αβεβαιότητα μπορεί να την κατασπαράξει.
Η τριβή, λένε, είναι αυτή που δυναμώνει τα συναισθήματα. Η καθημερινότητα, οι δυσκολίες, οι μικρές και οι μεγάλες στιγμές που μοιράζεσαι με τον άλλον. Αλλά τίποτα δεν είναι δεδομένο. Κανείς δεν ξέρει τι κουβαλά ο άλλος μέσα του, τι ανασφάλειες τον στοιχειώνουν. Και γι’ αυτό, ποτέ μην αφήνεις την αγάπη σου να μένει ανείπωτη.
Κάθε «σ’ αγαπώ» είναι μια υπόσχεση, μια δήλωση, ένας τρόπος να πεις στον άλλον «είμαι εδώ». Δεν είναι δεδομένο και δεν θα έπρεπε να είναι. Είναι δώρο, κάθε φορά που το λες, κάθε φορά που το νιώθεις. Είναι ο τρόπος σου να κρατάς τον άλλον κοντά σου, να του δείχνεις ότι αξίζει να παλέψει μαζί σου, να μείνει, να αγαπήσει πίσω.
Μην αφήνεις την αγάπη σου στον αέρα. Κράτα την ζωντανή, δυνατή, με λόγια και πράξεις. Θύμισε στον άλλον τι σημαίνει για σένα. Δώσε του το κουράγιο να πιστέψει, όταν όλα γύρω του τον κάνουν να αμφιβάλλει. Και να θυμάσαι: τίποτα δεν είναι δεδομένο. Η αγάπη δεν είναι απλώς ένα συναίσθημα. Είναι επιλογή. Κάθε μέρα, κάθε στιγμή, να τη δείχνεις, να τη λες. Γιατί αυτό είναι που την κρατά ζωντανή.
