Γράφει ο Μιχάλης Στεφανίδης
Υπάρχουν άνθρωποι που λένε «σ’ αγαπώ» σαν να πετάνε ένα αγκίστρι στη θάλασσα. Όχι γιατί θέλουν να δώσουν. Για να δουν τι θα πιάσουν. Επιβεβαίωση. Σιγουριά. Ανταπόδοση. Ένα «κι εγώ» που θα έρθει να ηρεμήσει τις ανασφάλειές τους, να ταΐσει τον φόβο τους, να γυαλίσει λίγο την εικόνα που έχουν για τον εαυτό τους.
Μόνο που η αγάπη δεν είναι εμπορική συναλλαγή.
Δεν είναι «σου έδωσα, δώσε μου». Δεν είναι επένδυση με προσδοκώμενη απόδοση. Δεν είναι κουμπί που το πατάς και περιμένεις την κατάλληλη απάντηση.
Το «σ’ αγαπώ» όταν είναι αληθινό, βγαίνει από μέσα σου επειδή δεν χωράει άλλο εκεί μέσα. Γιατί έγινε βάρος στο στήθος σου. Γιατί ζητάει έξοδο. Γιατί κάποια συναισθήματα αν τα κρατήσεις πολύ, αρχίζουν και σε διαλύουν από μέσα.
Το λες γιατί το νιώθεις.
Όχι γιατί περιμένεις αντάλλαγμα.
Κάποτε ήμουν κι εγώ από αυτούς που περίμεναν. Που μετρούσαν βλέμματα, αντιδράσεις, λέξεις. Που μπορούσαν να καταστραφούν από μια καθυστέρηση στο μήνυμα ή από ένα μισό χαμόγελο που δεν ήρθε ποτέ.
Μεγαλώνεις όμως.
Και κάποια στιγμή καταλαβαίνεις ότι η αγάπη που ζητιανεύει επιβεβαίωση, δεν είναι αγάπη. Είναι φόβος ντυμένος συναίσθημα.
Ο άνθρωπος που σ’ αγαπά πραγματικά, δεν θα σε βάλει να αποδείξεις την αξία σου κάθε μέρα. Δεν θα σου ζητά συνεχώς αποδείξεις ότι υπάρχει χώρος για εκείνον μέσα σου.
Κι ο άνθρωπος που αγαπά πραγματικά, μαθαίνει και να αντέχει.
Να λέει αλήθειες χωρίς εγγυήσεις.
Να εκτίθεται χωρίς δίχτυ ασφαλείας.
Να στέκεται απέναντι στον άλλον γυμνός από εγωισμό.
Γιατί το πιο γενναίο «σ’ αγαπώ» δεν είναι αυτό που παίρνει απάντηση.
Είναι εκείνο που ειπώθηκε καθαρά, τίμια και χωρίς απαίτηση.
Και ξέρεις κάτι;
Μερικές φορές ο άνθρωπος που θα αγαπήσεις περισσότερο από όλους, μπορεί να μη σου πει ποτέ «κι εγώ».
Αυτό όμως δεν μικραίνει το συναίσθημά σου.
Δεν το ακυρώνει.
Δεν το κάνει λιγότερο αληθινό.
Γιατί το «σ’ αγαπώ» δεν το λες για να ακούσεις το «κι εγώ».
Το λες γιατί μια μέρα κοιτάχτηκες στον καθρέφτη και αποφάσισες πως ό,τι βγαίνει από την καρδιά σου, αξίζει να λέγεται καθαρά.
Ακόμα κι αν επιστρέψει πίσω μόνο με σιωπή.
