Γράφει η Ειρήνη Αντωνάκη
Όχι μωρό μου, δεν μετανιώνω που έμπλεξα μαζί σου, μάθημα ήσουν που το πέρασα με άριστα. Εντάξει, μπορεί να έχασα το χρόνο μου αλλά μου έδωσες εφόδια για τον επόμενο. Μετά από εσένα θα βλέπω καθίκι και θα πηγαίνω σε άλλη κατεύθυνση. Δεν μετανιώνω για αυτά που κάνω ακόμα και αν φαίνονται λάθος από την αρχή.
Το ήθελα, το έκανα, το ένιωσα και πάω παρακάτω. Και μία συμβουλή, έτσι για το αποχαιρετιστήριο, στη ζωή να μετανιώνεις μόνο όσα δεν έκανες, για αυτά που ήθελες αλλά φοβήθηκες, για αυτά που πεθύμησες σαν τρελός και η λογική καταπάτησε το συναίσθημα, και δεν προχώρησε.
Για αυτά που έπραξες να νιώθεις ικανοποίηση, γιατί κάτι σου αφήνουν στο τέλος. Να πίνεις ένα ποτό για πάρτι τους και να τους λες ευχαριστώ. Να μετανιώνεις για αυτά που άφησες και να νιώθεις τυχερός για αυτά που έκανες.
Όσο για το δικό μας, μπορεί να ήταν λάθος αλλά το θέλαμε, και εφόσον το θελήσαμε δεν χωράει η λέξη μετανιώνω μέσα του!
