Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου
Είναι σημαντικό να ξέρεις πότε να φύγεις.
Ποια είναι η στιγμή που δεν χωράς σε καμία σκέψη, σε κανένα συναίσθημα, σε καμία μνήμη, σε καμία προσδοκία.
Είναι σημαντικό να ξέρεις την στιγμή που ήρεμα, χωρίς θόρυβο, χωρίς τυμπανοκρουσίες, θα αποσύρεις την παρουσία σου.
Δεν χρειάζεται να το ανακοινώσεις.
Αν υπήρχε ενδιαφέρον, δεν θα είχες λόγο να φύγεις.
Δεν χρειάζεται να το συζητήσεις.
Τα συναισθήματα δεν απαιτούνται, δεν επαιτούνται, δεν εκβιάζονται.
Δεν χρειάζεται να κάνεις φασαρία.
Η παρουσία και η απουσία, ανάλογα με τη στιγμή, τα λένε όλα.
Δεν χρειάζονται μεγάλα λόγια. Δεν χρειάζονται μεγάλες αποφάσεις. Δεν χρειάζεται να κραυγάσεις πόσα (θα ήθελες) δεν νιώθεις.
Γιατί νιώθεις και το ξέρεις. Θέλεις και το ξέρεις.
Μα πάνω από όλα, καταλαβαίνεις πως είναι η στιγμή σου να αποχωρήσεις.
Όταν είναι η στιγμή να φύγεις, μην πάρεις μαζί σου τίποτα πικρό.
Άστα κατάχαμα κι άναψε φωτιά.
Πέταξέ τα όλα μέσα να γίνουν στάχτη και να σκορπιστούν στον αέρα.
Ρίξε μέσα κάθε λέξη ανείπωτη, κάθε “σ’αγαπώ”, κάθε “μου λείπεις”, κάθε “σε θέλω” που δεν είπες..
Όταν είναι η στιγμή να φύγεις, άσε ένα χαμόγελο και προχώρα..
Εσύ θα νιώθεις, κι αυτό δεν μπορεί να το αλλάξει κανείς!
