Γράφει η Μαρία Αρφαρά
Πολλοί πιστεύουν ότι το να συγχωρούν τους καθιστά αδύναμους και με τον τρόπο αυτό αφήνουν τον εαυτό τους εκτεθειμένο σε νέες πληγές. Με το να μη συγχωρούμε πιστεύουμε πως προστατεύουμε τον εαυτό μας, στη πραγματικότητα όμως αφήνουμε τα αρνητικά συναισθήματα να μας εξουσιάζουν καθιστώντας μας ακόμη πιο αδύναμους. Εύλογα κάποιος θα αναρωτηθεί ” Πώς είναι δυνατόν να συγχωρήσω ένα άτομο που με πλήγωσε;”
Η συγχώρεση δεν έχει να κάνει με τα άτομα που μας πλήγωσαν αλλά με εμάς. Κι αυτό γιατί είναι μια πράξη αγάπης προς τον εαυτό μας αφού απελευθερώνει από μέσα μας τα τοξικά συναισθήματα όπως το μίσος, την πικρία, το θυμό, τον πόνο. Συναισθήματα που μας κρατάνε δέσμιους σε μια κατάσταση η οποία μας εμποδίζει να προχωρήσουμε και να εμπιστευτούμε άλλους ανθρώπους.
Συγχωρώ δεν σημαίνει ότι δέχομαι μια συμπεριφορά ή εμπιστεύομαι πάλι. Σημαίνει συγχωρώ για μένα για να μπορέσω να πάω παρακάτω. Ας μη ξεχνάμε πως δεν είναι όλοι οι άνθρωποι οι ίδιοι. Το ότι πληγωθήκαμε πολύ δεν σημαίνει ότι θα γίνεται κα εξακολούθηση.
Πρέπει να σκεφτούμε ότι αποκομίσαμε από όλη τη δυσάρεστη κατάσταση ένα ακόμη μάθημα ζωής που θα μας κάνει σοφότερους και πιο προσεκτικούς στις σχέσεις που θα συνάπτουμε στο μέλλον.
Εν κατακλείδι, συγχώρεση δεν σημαίνει ότι αποδεχόμαστε οποίον μας έχει κάνει κακό. Συγχώρεση σημαίνει ότι αναγνωρίζουμε ποιος μας έχει πληγώσει και με τι τρόπο το έχει κάνει αλλά το αφήνουμε πίσω μας. Δηλαδή αποδεχόμαστε ό,τι έχει γίνει και προχωράμε απελευθερωμένοι και χωρίς προσκολλήσεις σε καταστάσεις και πρόσωπα του παρελθόντος..
Η συγχώρεση είναι το καλύτερο δώρο που μπορούμε να κάνουμε στον εαυτό μας αφού απελευθερώνουμε από την ψυχή μας όλα τα αρνητικά συναισθήματα με αποτέλεσμα να μεγαλώσει μέσα μας η αγάπη και η ηρεμία.
