Γράφει η Γεώρα
Για σένα εγώ τα πόνταρα όλα και όταν λέω όλα, εννοώ όλα! Όπως την ακούς τη λέξη.
Τα πάντα πόνταρα και ρίσκαρα για εσένα. Σχέσεις που είχα με άλλα άτομα ήμουν διατεθειμένη να τις ρισκάρω, να τις φτάσω στα άκρα για εσένα.
Τις ισορροπίες της ζωής μου έφερα τούμπα για εσένα. Βγήκα από την ζώνη άνεσής μου, από το κουτάκι της ασφάλειάς μου και πόνταρα χαμόγελα, μέρες, στιγμές, κατέβασα άμυνες, σου έδειξα πληγές μου, σε εμπιστεύτηκα! Και δεν το μετάνιωσα, όμως εσύ δεν πόνταρες σε εμένα.
Και από όσες πληγές είχα προστέθηκε και άλλη μία. Και το γαμώτο είναι πως έφερε το όνομά σου. Είχε το άρωμά σου!
Και πόνταρα για εσένα αγάπη. Πόνταρα σε εσένα πάθος και έρωτα. Πόνταρα τρέλα, πόνταρα και πόνο όμως. Και το γνώριζα, όμως δεν ποντάρισα πολλά σε εκείνον και εκείνος μου την έφερε. Πόνταρα κομμάτια της ζωής μου για εσένα. Πόνταρα τα πάντα, για ένα πάντα που δεν βγήκε.
Πόνταρα για εσένα με ανοιχτές πληγές και φόβο και αντί να με πάρεις αγκαλιά και να ρισκάρεις με κέρασες απογοήτευση και έγινες ανάμνηση.
Για εσένα εγώ τα πόνταρα όλα, μα έλα που αυτό το όλα, δεν σου έφτασε!
