Γράφει η Μαρία Αρφαρά
Στη σημερινή εποχή, κύριο μέλημα της πλειοψηφίας των ανθρώπων είναι να κάνουν ότι είναι δυνατόν για να είναι πετυχημένοι, ισχυροί και γενικότερα ανώτεροι κοινωνικά από τους γνωστούς και φίλους τους. Δεν αντιλαμβάνονται όμως ότι το πιο σημαντικό σήμερα είναι είσαι και να παραμείνεις άνθρωπος.
Δυστυχώς, οι περισσότεροι άνθρωποι λειτουργούν μηχανικά αδιαφορώντας για το τι γίνεται γύρω τους. Η λέξη ”άνθρωπος ” σημαίνει να νοιάζεσαι για τους συνανθρώπους σου και να προσφέρεις τη βοήθειά σου ακόμη κι αν δεν έχεις να πετύχεις τίποτα από αυτό.
Όπως για παράδειγμα, να ρωτήσεις έναν οδηγό αν χρειάζεται τη βοήθειά σου, του οποίου το αμάξι χάλασε, να βοηθήσεις τη γιαγιά να κουβαλήσει τα ψώνια από το σουπερμάρκετ, να υπερασπιστείς κάποιον/α άγνωστο/η σε περιστατικό που ήσουν παρών και δέχτηκε επίθεση, να παραχωρήσεις τη σειρά σου στο σουπερμάρκετ σε κάποιον που έχει μόνο δυο πράγματα , καθώς και πολλά άλλα.
Περιστατικά που σε παλαιότερες δεκαετίες η βοήθεια αυτή ήταν δεδομένη. Σήμερα κυριαρχεί η καχυποψία, η κακία και το συμφέρον και με τον ίδιο τρόπο σκέψης, μεγαλώνουν οι γονείς τα παιδιά τους.
Αυτό που πρέπει όμως να έχουν υπόψιν τους τα άτομα αυτά είναι ότι δε θα ζήσουμε αιώνια κάτι που συχνά ξεχνούν. Όταν φύγουμε από τη ζωή αυτή κανείς δε θα σχολιάσει την επιτυχία μας ή την περιουσία μας αλλά τη συμπεριφορά μας και πώς κάναμε τους άλλους να νιώσουν.
Ας φροντίσουμε λοιπόν, φεύγοντας από αυτή τη ζωή, να μείνουμε στη σκέψη των άλλων ως μια καλή ανάμνηση και όταν ποτέ αναφερθούν στο όνομά μας, να πουν: ΄΄Ήταν ένας καλός άνθρωπος΄΄. Γιατί τελικά αυτό είναι που μένει!
