Εγώ δεν μένω στη ζωή σου αυτή που διάλεξες και για τους δύο.
Θες τέτοια βρωμιά;
Κράτα την για πάρτη σου.
Γυαλιά καρφιά,ας γίνουν όλα.
Βαρέθηκα να μ’ αγκαλιάζουν τα μάτια σου!
Αυτά που με δικάσαν αυτά τα δήθεν υπέροχα βλέμματα!
Εκείνα τα περίφημα “σ’αγαπώ” σου που σκόρπιζες χωρίς τύψεις.
Έγιναν καρφιά που με τρυπάνε στην καρδιά και με πονάνε ακόμη.
Βαρέθηκα να ψάχνω ελπίδα μέσα στα κρασοπότηρα, μήπως και ξεχάσω την αγάπη σου, την ψευτιά σου.
Αυτή που πνίγηκε στα δικά μου δάκρυα.
Βαρέθηκα να έρχεσαι όποτε γουστάρεις στο μυαλό μου και να με τρελαίνεις!
Εγώ δεν μένω στη ζωή σου αυτή που διάλεξες και για τους δύο.
Θες τέτοια βρωμιά;
Κράτα την για πάρτη σου.
Εγώ δεν μένω εκεί που τα λόγια μένουν μόνο λόγια.
Δέντρο δίχως ρίζες η αγάπη σου.
Δεν θα ακροβατώ μέσα στην άθλια σκιά σου…
Εγώ δεν μένω σε μια σχέση που κερδίζει όποιος αντέξει τα ψέματα και στήνει παραμύθια.
Κράτα την υποκρισία.
Μένω όπου υπάρχει φως.
Γυαλιά καρφιά ας γίνουν όλα….
Ας κοπώ.
Θα γιατρευτώ!
