Γράφει η Ιωάννα Ντρε
Η ζωή είναι ωραία αλλά είναι και σκληρή, δύσκολη. Πρέπει να είσαι δυνατός μαχητής για να την αντιμετωπίσεις και να ανταπεξέλθεις στις καθημερινές προκλήσεις της.
Μόνο και μόνο αν έχεις υγεία και ζεις είναι ευλογία. Όμως πέρα από αυτά καθημερινά μπορεί να προκύψουν χιλιάδες προβλήματα. Οικονομικά, οικογενειακά, επαγγελματικά ή προσωπικά. Είτε μοναξιά είτε να είσαι με ανθρώπους που στην ουσία απλά υπάρχουν γύρω σου.
Μη τα παίρνεις όλα στα σοβαρά όμως. Ότι και να συμβαίνει η ζωή θέλει και λίγη τρέλα, λίγο χιούμορ για να καταφέρεις να επιβιώσεις. Γέλα. Το να γελάς είναι το καλύτερο παυσίπονο ενάντιας σε κάθε πόνο της ζωής και της ψυχής.
Το να πεις μια καλημέρα για σένα δε κοστίζει τίποτα όμως για κάποιον άλλο μπορεί να είναι σημαντικό και να του φτιάχνει η μέρα με μια ευδιάθετη δική σου καλημέρα.
Το να κάνεις κάποιον να γελάει για σένα μπορεί να μην είναι τίποτα για κάποιον άλλο όμως μπορεί να είναι σημαντικό που τον έκανες λίγο να ξεφύγει από τυχόν έννοιες του ή που του έφτιαξες τη διάθεση.
Όμως αν δε σου βγαίνει να το κάνεις δε πειράζει αν δε μπορείς να κάνεις κάποιον χαρούμενο τουλάχιστον μη τον πληγώσεις. Υπάρχουν λόγια που πονάνε και πράξεις που πληγώνουν γι αυτό πρόσεχε πως μιλάς και πως φέρεσαι.
Κάποιες φορές πολλοί άνθρωποι δεν αντέχουν μερικά προβλήματα ή συμπεριφορές και ξεσπάνε. Κλαίνε. Σπαράζουν.
Όταν ένας άνθρωπος κλαίει δε σημαίνει όμως ότι είναι αδύναμος. Τα δάκρυα του είναι τα λόγια που πνίγει μέσα του και δε μπορεί να πει ή ίσως είναι να λόγια που λέει αλλά δε τον καταλαβαίνουν.
Ένα δάκρυ και ένα αναπάντητο γιατί.
Ένα δάκρυ και ένα παράπονο. Μια αδικία, μια προδοσία.
Να μιλάς κι ας μη σε καταλαβαίνουν. Να λες ότι σε απασχολεί να το βγάζεις από μέσα σου μην αφήνεις αγκάθια να φωλιάζουν στη καρδιά σου. Κι αν μιλάς και η μιλιά σου δεν έχει πνοή ή δεν έχει ανταπόκριση κλάψε. Τα δάκρυα δεν είναι ντροπή. Είναι αντίδραση, είναι συναίσθημα.
