Γράφειη Κική Γ.
Όλοι εσείς που είχατε σχέση ή κάτι τέτοιο και χαθήκατε ξαφνικά, έτσι χωρίς λόγο, χωρίς εξηγήσεις, τι άνθρωποι είστε;
Αλλάξατε γνώμη, βαρεθήκατε, φοβηθήκατε, δεν ξέρετε τι θέλετε; Όπως και να έχει, αυτή η συμπεριφορά είναι τουλάχιστον παιδιάστικη και ανήθικη.
Δεν είναι ο άνθρωπος αντικείμενο. Το αγόρασα και ξαφνικά το βαρέθηκα και το πετάω σε μια αποθήκη ή το χαρίζω ή το βάζω στον κάδο των σκουπιδιών.
Επέλεξες για κάποιο λόγο, να είσαι με αυτό το ταίρι. Δεν είπε κανείς να μείνεις με το ζόρι. Τα παντελόνια όμως, πρέπει να τα τιμάς.
Βγες μπροστά και πες την αλήθεια σου. Μη φεύγεις σα τον κλέφτη, τον ανεύθυνο, τον ευθυνόφοβο.
Θα ήθελες να σου φερθούν κι εσένα μ´ αυτό τον τρόπο; Όχι βέβαια, αλλά ο παρτακισμός και η ματαιοδοξία σου περισσεύουν.
Τόσο που έτσι απλά, όπως εξαφανίζεστε, σα να μη τρέχει τίποτα, ξανά εμφανίζεστε και στέλνετε μηνύματα.
Θεωρείτε σίγουρο ότι θα απαντηθούν και ότι δε θα μείνουν στο “αδιάβαστο”.
Πιστεύετε σε μια συνάντηση έτσι για την πλάκα και γιατί δεν έχετε κάτι καλύτερο.
Αν φυσικά-μέχρι την ώρα της συνάντησης- προκύψει κάτι πιο “φρέσκο”, δε τρέχει κάτι.
Χωρίς ενημέρωση, γίνεστε πάλι καπνός.
Οι γιαγιάδες θα έλεγαν. “Μωρέ βίτσα που θέλετε”.
Το θέμα είναι ποιος τη θέλει. Εσείς ή εκείνες που τα ανέχονται και σας δίνουν χώρο και χρόνο;
Εδώ σας θέλω!
