Γράφει ο Nickolas M.
Είμαστε πολύ παλιότεροι εμείς από αυτόν τον κόσμο αγάπη μου. Υπάρχουμε πολύ πριν φτιαχτούν όλοι αυτοί που συναντήσαμε. Όλοι της ζωής μας οι περαστικοί. Όλες οι ζωές που ζήσαμε, όλοι οι κύκλοι που ανοίξαμε και κλείσαμε. Δε μας αγγίζει ο χρόνος, δε μας χωράει ο κόσμος. Δεν γεννηθήκαμε ο ένας για τον άλλον, γιατί ο χρόνος μας πάει πίσω κι από την απόλυτη αρχή. Για αυτό δε μας αγγίζει η μικρότητα, η κακία, ο φθόνος, η επιβουλή.. Είναι μικροί κι ασήμαντοι όσοι το προσπάθησαν και για αυτό έσβησαν.. Και μείναμε εμείς παντοτινοί, ενωμένοι, ελεύθεροι..
Για αυτό σου λέω, δεν «φτιάχτηκε ο κόσμος για να σε συναντήσω». Ήρθε απλά και ταίριαξε στο καλούπι μας. Γιατί με μας «γίνεται ο κόσμος μια σταλιά», για να χωρέσει στο δικό μας «πολύ».
Για όσο..
Για όταν..
Για πάντα..
«μα λεύτερος πάντα θα μένει
και όλο μαζί σου θα `ναι ο νους»
