Γράφει η Τάνια Αναγνώστου.
Και τι είναι τελικά η ζωή;
Στιγμές είναι.
Άλλοτε μικρές, άλλοτε μεγάλες.
Στιγμές που σε σημαδεύουν και σε διαμορφώνουν.
Καθώς περνά ο καιρός κάθε μία γίνεται και μια ανάμνηση.
Κάποιες φορές χαρούμενη και κάποιες άλλες γλυκόπικρη.
Ότι και να είναι, όμως,παραμένει κομμάτι του εαυτού σου.
Υπάρχουν στιγμές που θες να κρυφτείς, που αισθάνεσαι μόνος σου απέναντι σε όλους τους άλλους, που φοβάσαι, που όλες οι ανασφάλειες σου και οι αμφιβολίες σου χτυπάνε κόκκινο και που αισθάνεσαι πως κανείς άλλος δε μπορεί να καταλάβει.
Υπάρχουν, όμως, και εκείνες οι στιγμές, οι τόσο καθαρές και φωτεινές, που όταν τις ζεις, φωτίζουν κάθε σκοτεινό μονοπάτι της καρδιάς σου.
Σε μαλακώνουν, γαληνεύουν την ψυχή σου και σου υπενθυμίζουν την αξία της ζωής.
Ζήσε κάθε στιγμή σαν να είναι η τελευταία δε λένε;
Εννοούν να ζήσεις αληθινά. Να πέσεις με τα μούτρα στη μάχη της ζωής. Να γνωρίσεις ανθρώπους διαφορετικούς από εσένα, να ανταλλάξεις μια κουβέντα,να έρθεις κοντά με τη φύση, να ταξιδέψεις, να δεις διαφορετικούς τρόπους σκέψης από τον δικό σου.
Η ζωή είναι όμορφη, παρά τις αναποδιές που συναντάμε στο διάβα της.
Φέρνει και παίρνει απροειδοποίητα ανθρώπους και καταστάσεις.
Όλα αυτά τα κάνει για να γίνουμε πιο δυνατοί. Τα σκαμπανεβάσματα τα φέρνει για να τη γνωρίσουμε καλύτερα.
Δε θα ήταν όλα πολύ βαρετά ανά κάναμε συνέχεια τα ίδια πράγματα και δεν πληγωνόμασταν ποτέ;
Η ζωή είναι ένα παιχνίδι γεμάτο ανατροπές.
Ποτέ δεν ξέρεις τι θα σου ξημερώσει αύριο.
Γι’αυτό ποτέ μη λες ποτέ.
Μπορεί να γίνει κάτι μέσα σε μια στιγμή που θα σε σκοτώσει ή θα σε αναστήσει. Που θα σε ανεβάσει ψηλά ή θα σε ρίξει κάτω.
Δεν έχει σημασία.
Και στις δύο περιπτώσεις κάτι θα κερδίσεις.
Και η χαρά και η λύπη περπατάνε χέρι χέρι γιατί γνωρίζουν πως αν ζούσες μόνο τη μια από τις δύο δε θα τις εκτιμούσες το ίδιο.
Εκτιμάς πιο πολύ την αληθινή αγάπη όταν σου χτυπά την πόρτα μετά από αλλεπάλληλες στιγμές απογοήτευσης και εσωτερικού πένθους.
Δεν είναι όλες οι στιγμές για όλους.
Όποιος βουτά βαθιά, ανακαλύπτει και ζει περισσότερα, μαθαίνει καλύτερα τον εαυτό του, τα όριά του και που μπορεί να φτάσει.
Έχει φύγει από την επιφάνεια και διψά να ανακαλύψει την ομορφιά του βυθού.
Θέλει, όμως, γερό στομάχι για να το κάνεις αυτό.
Θέλει να είσαι ετοιμοπόλεμος.
Το μεγαλείο της ζωής αποκαλύπτεται μονάχα σε εκείνους που το αξίζουν.
Που έχουν μάθει να μην επιζητούν το ψεύτικο, αλλά το αληθινό.
Κανείς, όμως, δεν έφτασε σε αυτό το σημείο χωρίς να περάσει από σαράντα κύματα.
Είσαι έτοιμος να αντιμετωπίσεις τα δικά σου κύματα;
