μοναξιά

Γράφει η Μαρίνα Κρητικού. Τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότεροι άνθρωποι επιλέγουν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για την “κοινωνικοποίηση” τους, όπου εκεί έχουν αμέτρητους “φίλους” ή άτομα που τους ακολουθούν.…

Γράφει η Μαρίνα Κρητικού. Τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότεροι άνθρωποι επιλέγουν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για την “κοινωνικοποίηση” τους, όπου εκεί έχουν αμέτρητους “φίλους” ή άτομα που τους ακολουθούν.…

Γράφει ο Σάκης Χαλβαντζής. Απουσία. Η δική σου βασανιστική απουσία. Δυνατότερη από τις παρουσίες πολλών. Δεν την επέλεξα. Όχι, δεν την επέλεξα. Δεν την απολαμβάνω, με πνίγει. Αυτή είναι η…

Γράφει η “Κλεψύδρα” Ήρθε σπίτι η νοσταλγία, έβαλε κλειδί και μπήκε. Τι και αν της έλεγα, πως είναι νοικιακό, ατάραχη στρογγυλοκάθισε και πρόσεξε την αμηχανία μου. “Τι, δε με περίμενες;…

Γράφει ο Παναγιώτης Γαϊτάνος. Καθισμένος στο μικρό, σκοτεινό μου δωμάτιο, με παρέα τη μοναξιά μου! Αυτή μου έμεινε για να συντροφεύει το κενό που δημιούργησε η φυγή σου! Προσπαθώ να…

Γράφει η Άντζελα Καμπέρου. Κάθομαι και χαζεύω τα αστέρια, στην εξοχή φαίνονται τόσα πολλά συγκριτικά με την Αθήνα! Άλλα μικρά ,άλλα μεγάλα, άλλα πιο αδύναμα, άλλα πιο φωτεινά. Το καθένα…

Γράφει η Κλεψύδρα. Είναι ενας σκύλος στο απέναντι δύστυχο, μίζερο μπαλκόνι. Όλο το απόγευμα το παράθυρο ήταν ανοιχτό και χάζευε το δρόμο, γινόναν ένα με τους φυτεμένους εν εκλογική περίοδο…

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου. Είναι μωρέ και κάποιες φορές που νιώθεις τόσο μόνος. Δεν έχει σημασία αν είναι πρωί ή βράδυ. Το παράπονο δεν έχει ώρες. Λες και κανείς δεν…

Γράφει η Έφη Νερούτσου. Πόση δηθενιά υπάρχει στον κόσμο που ζούμε; Πόσο όλοι το παίζουμε κάτι άλλο από αυτό που είμαστε; Πόσο θέλουμε να κάνουμε κάτι και δεν το κάνουμε…

Γράφει η Αμάντα Παναγιώτου. Όσα ξέρει το μαξιλάρι μας δε τα ξέρει ο κόσμος όλος διάβασα κάπου. Μαρτυρικά βραδια με το μυαλό να δίνει μάχη με το σώμα. Τα πέταξα…