ζωή

Γράφει η Μπάρμπυ Κορμαρή. Είναι παράξενο, σε ξέρω τόσο λίγο, όμως κυριαρχείς στη σκέψη μου από την πρώτη στιγμή. Είναι αυτό το κλικ που έγινε όταν σε πρωτογνώρισα και κουμπώσαμε…

Γράφει η Άντζελα Καμπέρου. Η ζωή μας  είναι όπως  το ακατάστατο δωμάτιο ενός εφήβου. Πεταγμένα πράγματα δεξιά και αριστερά, άλλα εξέχουσας σημασίας και άλλα τελείως αδιάφορα. Τη στιγμή που πας…

Γράφει η Αριάδνη Αρβανίτη Σήμερα ξύπνησα και αποφάσισα πως όλα θα πάνε καλά. Όχι γιατί πρέπει, αλλά γιατί έτσι είναι. Γιατί πολύ απλά βαρέθηκα να σέρνομαι και να κλαίγομαι. Έχει…

Γράφει η  Αναστασία Θεοφανίδου. Γιατί γίναμε έτσι; Αυτό με ρωτάω συνέχεια τόσο καιρό που λείπεις. Δεν ξέρω τι μ’ έπιασε. Ίσως μια μικρή μελαγχολία. Ο καιρός είναι μουντός κι εγώ…

Γράφει η Κωνσταντίνα Χνάρη Και που σου στέρησαν τα όνειρα, έπρεπε εσύ να τα στερηθείς; Λες κι είναι τα όνειρα πράγματα χειροπιαστά κι εμπορεύσιμα και πιάστηκες τώρα κι εσύ από μια…

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου. Εσύ που ήσουν; Στα εύκολα. Όχι εκεί. Εκεί είναι όλοι. Έγινες και εσύ οι όλοι… Δεν είναι έτσι η Αγάπη. Η ανάγκη μου νόμιζα ήταν και…

Γράφει η Ελένη Αράπη. Βρυχηθμοί, κορναρίσματα, εξατμίσεις, καυσαέρια, ασφυξία. Τρέχει γρήγορα να προλάβει, στάσιμη έξω απ’το Καραϊσκάκη. Δέκα λεπτά ακόμα, το ρολόι να τρέχει σαν φερράρι και αυτή να στέκει…

Γράφει η Θεανώ Διολή. Η πινακίδα αναβοσβήνει μπροστά μου. Η λέξη γραμμένη με μεγάλα νέον γράμματα κάνει σχεδόν τη νύχτα, μέρα. Στέκομαι μπροστά της, την κοιτάω προσεκτικά. Αρχίζω με το…