Γιατί το “μαζί” δεν είναι απόφαση, είναι ζωή.
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Με έχεις μπροστά σου και τώρα τα ξέρεις όλα. Είναι όλα απλωμένα μπροστά σου ξεκάθαρα. Κάθε “θέλω”, κάθε “μπορώ”, κάθε “μείνε” και κάθε “φύγε”. Όλα απλωμένα.…
Share
Posts by tag
φόβος
37 posts
Απόψε θα σου πω ένα παραμύθι για μια αγάπη, έναν έρωτα και ένα φόβο.
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Κλείσε τα μάτια σου. Κοιμήσου. Κάθε νύχτα το ίδιο κάνω. Σε αφήνω να κοιμηθείς. Κλείνω πού και πού κι εγώ τα μάτια μου για να σε…
Share
Αγαπά δυνατά, η ζωή είναι λίγη και λήγει!
Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Πόσα κουτάκια έφτιαξες τόσα χρόνια για να αποφύγεις την αγάπη, για να προσπεράσεις το νοιάξιμο; Το κουτάκι των αναμνήσεων. Φαντάζομαι εκεί μέσα έκλεισες όλες τις καλές…
Share
Εσύ, ως πότε θα φοβάσαι να ζήσεις;
Γράφει η Αριάδνη. Κι αν σε ρωτήσω τι φοβάσαι, αυθόρμητα θα μου πεις τα φίδια ή τα ποντίκια ή οτιδήποτε άλλο που όταν το δεις να κινείται, τρέχεις να κρυφτείς!…
Share
Τίποτα δεν αλλάζει, αν δεν επιλέξεις να κάνεις ένα βήμα πέρα από τον φόβο.
Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Διστακτική, μέσα στο φως. Μάγουλα ροδοκόκκινα, χείλη που καίνε, μάτια σμιλεμένα από μπρούτζο. Μάτια μικρά σφιγμένα στην αγκαλιά ενός χαμόγελου. Μια μέρα στα χρώματα από πινελιές…
Share
Αντίο φόβε μου! Με κούρασες και δεν σε χρειάζομαι πια.
Γράφει η Μπάρμπυ Κορμαρή Και τώρα οι δυο μας. Έφτασε η ώρα να σε αντιμετωπίσω. Καιρό τώρα σε αποφεύγω, κάνω σα να μην υπάρχεις και σε αγνοώ, ελπίζοντας πως θα…
Share
Φαντάσου να σε αγαπήσει ένας άνθρωπος που θα γαληνέψει μέσα σου όλους τους φόβους.
Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου Φαντάσου να έρθει κάποια μέρα στη ζωή σου ένας άνθρωπος, που – σχεδόν με θράσος – θα επιδιώξει να σε μάθει. Να σε ζήσει. Να απαιτεί…
Share
Εγώ που λες έρωτα, θα φεύγω πάντα λίγο πριν σου παραδοθώ.
Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου Θα φεύγω πάντα μόλις νιώσω το πρώτο σκίρτημα. Δεν είμαι εγώ για τέτοια τώρα πια. Για πεταλούδες στο στομάχι, υποσχέσεις και μεγάλα λόγια. Τα είπα, τα…
Share
Και τώρα που έγινα όλα όσα εσύ φοβόσουν, έμεινα να φοβάμαι εγώ, εμένα.
Θα γίνω ήλιος,που ανατέλλει από τη δύση. Ποτάμι, που ξεφεύγει της πορείας του. Θα γίνω καλοκαίρι με βροχή και χειμώνας με ολάνθιστα λουλούδια. Κραυγή στη σιωπή σου και στίχος στα…
Share
Η ζωή ξεκινά, την στιγμή που ξέρεις ποιον φοβάσαι να χάσεις..
Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Υπάρχει πάντα μια στιγμή που κλειδώνεις. Κλείνεις ρολά και δεν μπορεί να μπει κανείς. Κλείνεις ακόμα και την πιο μικρή χαραμάδα. Δεν αφήνεις χώρο να περάσει…
Share
