LOVE

Γράφει η Αμάντα Παναγιώτου. Ποιος νομίζεις πως είσαι; Από που αντλείς όλη αυτή τη σιγουριά και φέρεσαι αλόγιστα; Πατάς και χοροπηδάς πάνω στα συναισθήματα μου, οι ανάσες μου λιγοστεύουν, εσύ…

Γράφει η Νένα Παπαδοπούλου. Η μεγάλη μέρα έφτασε! Ένα κορίτσι με ξανθά σγουρά μαλλιά, καστανά μεγάλα μάτια, ένα άσπρο μπλουζάκι, τζινάκι και έναν μικρό σάκο στον ώμο έτοιμο να ξεκινήσει…

Γράφει η Δήμητρα Αποστολοπούλου. Έρχομαι και φεύγω. Και ώρες ώρες χάνομαι. Έμαθα να μιλάω λίγο και να ακούω περισσότερο. Προσπαθώ να μάθω να δέχομαι και όχι μόνο να δίνω. Δεν…

Γράφει η Ελένη Αράπη. Βρυχηθμοί, κορναρίσματα, εξατμίσεις, καυσαέρια, ασφυξία. Τρέχει γρήγορα να προλάβει, στάσιμη έξω απ’το Καραϊσκάκη. Δέκα λεπτά ακόμα, το ρολόι να τρέχει σαν φερράρι και αυτή να στέκει…

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου. Αγάπη! Τι εύκολο πράγμα. Η αγάπη λέει πνίγει. Παπαριές! Η μόνη και καλύτερη λέξη να περιγράψει αυτό. Όλο αυτό. Αν θέλεις, θέλεις. Τίποτα δεν σε σταματά.…

Γράφει η Θεανώ Διολή. Η πινακίδα αναβοσβήνει μπροστά μου. Η λέξη γραμμένη με μεγάλα νέον γράμματα κάνει σχεδόν τη νύχτα, μέρα. Στέκομαι μπροστά της, την κοιτάω προσεκτικά. Αρχίζω με το…

Γράφει η Δήμητρα Αποστολοπούλου. Κρυώνω.Σήμερα κρυώνω πολύ.Πόσο καιρό είχα να το νιώσω αυτό το κρύο αλήθεια. Κατάφερα με μια μου κουβέντα να σε πληγώσω.Εσένα!Που σε έχω πιο πάνω και από…

Γράφει η Κρυσταλλένια Γαβριηλίδου. Όταν δε σου βγαίνουν οι λέξεις Μην τις κακιώνεις Κάτι θα ξέρουν παραπάνω Να σιωπάς Ίσως να θέλουν κάτι να σου πουν Όπως ότι τις εξάντλησες…

Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη. Ώρα 9.18 π.μ. , πλατεία Σ…. Κόσμος παντού. Σοκάκια, πεζοδρόμια, καφετέριες, γεμάτα. Παράξενο για τόσο πρωί. Κάθομαι στο λεωφορείο και χαζεύω φιγούρες. Μια γριά κυρία καθαρίζει…

Γράφει η Νένα Παπαδοπούλου. Πόσες φορές μας χτύπησε την πόρτα η απόγνωση και η απελπισία; Εκείνη η κατάσταση που δεν γυρίζει πίσω, που δεν αλλάζει και δεν υπάρχει τρόπος να…