LIFE

Γράφει η Τάνια Αναγνώστου. Αν ο σεβασμός διδασκόταν στα σχολεία πριν την αλφάβητο θα είχαν επιλυθεί πολλά προβλήματα. Τι να τα κάνουμε τα γράμματα και τις σπουδές αν μέσα μας…

Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Κι είπα να μην ξαναγράψω για σένα. Και να που επιστρέφω σαν το δολοφόνο στον τόπο του εγκλήματος. Ένα άτυπο έγκλημα που η ανάμνησή του επανέρχεται…

Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Πάντα ανήσυχο πνεύμα, πάντα πνεύμα αντιλογίας, την στιγμή που θα άκουγα το “όχι” ή το “μη” έπρεπε οπωσδήποτε να το κάνω. Δεν μπορούσα να το ελέγξω,…

Γράφει η Νένα Παπαδοπούλου Γιατί είναι τόσο περίπλοκοι οι άνθρωποι ρε γαμώτο; Μπορεί να μου πει κανείς γιατί τα κάνουμε όλα τόσο δύσκολα; Οι σχέσεις όλων των επιπέδων χαρακτηρίζονται από…

Γράφει η Μαρία Κυπραίου Κάποτε ονειρευόμουνα να κατακτήσω τον κόσμο, να μπορέσω να πάω εκεί που ο άνθρωπος δεν πήγε ποτέ του, σε κάθε μέρος, κάθε χώρα καθε χωριό αυτού…

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου. Δεν είμαι υπέρ του θυμού. Είναι ένα συναίσθημα αρνητικό και όλα τα αρνητικά τα πετάω. Αλλά είναι στιγμές που θυμώνω με τον εαυτό μου. Γιατί πάντα…

Γράφει ο Σάκης Χαλβαντζής. Ποια ήταν η τελευταία φορά που υπενθύμισες στον εαυτό σου τη μοναδικότητά του; Ποια ήταν η τελευταία φορά που είπες στον εαυτό σου «Με αγαπάω». Όχι…

Γράφει η Λίνα Παυλοπούλου Να έρχεσαι σε επαφή με εκείνο το απαλό σου κομμάτι! Ποια είναι η πρώτη σου αντίδραση στη θέα ενός μωρού; Όταν βλέπεις ένα λούτρινο αρκουδάκι; Όταν αντικρίζεις…

Γράφει η Άρτεμις Πολυκάρπου. Οραματίσου, λένε.. Κάτι τόσο απλό και όμως τόσο χαοτικό. Σε κάθε σκέψη βλέπεις τον αντίλαλο του μυαλού σου να θολώνει τα νερά. Αναγνωρίζεις πόσα είναι ικανός…

Γράφει η Ειρήνη Αγγελίδη. Μαζί με τον Μάρτιο, ήρθε και η άνοιξη. Ήρθαν όμορφες, σαν καλοκαιρινές, ηλιόλουστες μέρες και ήδη το μυαλό μου είναι σε παραλίες, στενοσόκακα και αμμουδιές. Μουσική,…