LIFE

Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Γιατί έχω αλήτισσα ψυχή και δεν πονάω ξέρω να αντέχω και να κλείνω μια πληγή και αν δεν αξίζει κάτι πάντα προσπερνάώ είμαι από τα πάθη…

Γράφει η Μαρία Κυπραίου Άκρως χιουμοριστικό! Και έρχεται εκείνη η ώρα, η περιβόητη ώρα, που σου λέει το έτερον ήμισυ “μωράκι μήπως ήρθε η ώρα να μείνουμε μαζί;’ και να…

Γράφει η Δέσποινα Χατζάκη. Μα γιατί οι άνθρωποι έπαψαν να σέβονται και να είναι ευγενικοί; Πού ξεχάστηκαν οι καλοί μας τρόποι; Γιατί η αυθάδεια, η αγένεια και η απαξίωση έχουν…

Γράφει η Λία Ευαγγελίδου Κάποτε ήσουν αλλιώς και δινοσουν με πάθος και άγνοια κινδύνου. Κάποτε έδινες τα πάντα από την αρχή. Αψηφούσες. Τώρα. Τώρα άλλαξαν τα πράγματα ή μάλλον σε…

Γράφει η Ιωάννα Ντρε Απόψε θα θελα να ρθεις. Απόψε αλλά και κάθε μέρα λαχταρώ ένα απόψε μοναδικό. Να φανερωθείς έτσι ξαφνικά μες το σκοτάδι και να με πάρεις μια…

Γράφει η Σταυρούλα Μαστέλου Είναι που πετάω στα σύννεφα, όταν με κοιτάς με δυο μεγάλα μάτια, σαν αεροπλάνο. Είναι που τρέμει το κορμί σα να εξετάζομαι και φοβάμαι μήπως αποτύχω.…

Γράφει η Ελένη Σάββα Πήρα το λουλούδι. Το κοιτούσα… Μια μαργαρίτα ήταν, καθόλου ιδιαίτερη, τουλάχιστον για όλους τους άλλους. Στα μάτια μου ήταν πανέμορφη. Μπορούσα να την θαυμάζω για ώρα…

Γράφει η Κατερίνα Μιχελάκη -Για που το βάλεις “εμπιστοσύνη”; -Αποχωρώ, έχω δρόμο να διανύσω -Μας εγκαταλείπεις; -Φεύγω πάντοτε, όταν η αξία μου δεν είναι ανάλογη της συμπεριφοράς… είπε και ξεμάκρυνε.…

Γράφει η Άντζελα Καμπέρου Κοπανάει με μανία το πληκτρολόγιό της. Δεν ξέρω τι γράφει, δεν μου λέει. Έχει ένα τσιγάρο στο ένα χέρι, το ίδιο εδώ και μιάμιση ώρα, που…

Γράφει η Νένα Παπαδοπούλου Άνοιξε την πόρτα στην άνοιξη. Ας την να μπει στο σπίτι σου και κατόπιν στην ψυχή σου. Μην κλείνεις το παντζούρι του δωματίου πριν κοιμηθείς, άσε…