CLASSICS

Γράφει η Αγάπη Μποστανίτη Αγαπημένο μου ημερολόγιο, Αποφάσισα σήμερα να πιώ καφέ με μία αόρατη ύπαρξη, περιγραφική και μοναδική για το καθένα, τη ζωή. Όχι τη Ζωή τη μαμά μου,…

Γράφει η Αγάπη Μποστανίτη Αγαπημένο μου ημερολόγιο, Αποφάσισα σήμερα να πιώ καφέ με μία αόρατη ύπαρξη, περιγραφική και μοναδική για το καθένα, τη ζωή. Όχι τη Ζωή τη μαμά μου,…

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου. Γιατί δεν υπάρχει τέλος σε τίποτα. Γιατί αυτήν την λέξη ποτέ δεν την δέχθηκα, δεν την αγάπησα· λαικώς δεν την γούσταρα. Προτιμώ να χρησιμοποιήσω μια άλλη…

Γράφει η Δέσποινα Τσαγκαράκη Σαν την θάλασσα και εσύ! Ήρεμη, γαλήνια, μεθυστικη και ταυτόχρονα τόσο χαώδης! Σε γνωρίσα μέσα σε φουρτούνα.. Μαγεύτηκα με τα χάδια και τα φιλιά σου! Το…

Γράφει ο Συγγραφέας, Δημήτρης Νομικός Να αγαπάς τον άνθρωπο που το πρόσωπό του το έχει αυλακώσει ο χρόνος, αλλά που το βλέμμα του είναι ζωντανό όπως του μικρού παιδιού. Ένας…

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου. Απόψε δεν γιορτάζει κανείς. Απόψε νικηθήκαμε μαζί, για πρώτη φορά. Απόψε μασκαρέψαμε τον πόνο μας με εγωισμό και τον αφήσαμε να λησμονέψει την φλόγα. Σχεδόν όμως!…

Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη Είναι προτιμότερο να μιλάμε ανοιχτά για κάθε συναίσθημα. Δεν υπάρχει λόγος να κρύβουμε τον πόνο που μας αγγίζει ως το μεδούλι. Ο πόνος είναι ένας παρεξηγημένος…

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Και εγώ αυτό που δεν ήξερα για εσένα ήταν πως ήμουν το πάθος σου. Όπως εκείνη τη νύχτα που σε πρωτογνώρισα ή μάλλον καλύτερα που με…

Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης. Και τώρα που ξαναγύρισες, τι θες; Θες να σου ανοίξω τα χέρια μου να μπεις; Δεν τα είχα κλείσει ποτέ. Θες να σου πω και πόσο…

Γράφει ο Σάκης Χαλβαντζής. Η γενιά μου είναι ένα συνονθύλευμα τεμπέληδων, ωφελιμιστών και κακομαθημένων ανθρώπων. Μας ενδιαφέρει μονάχα η προσωπική μας ικανοποίηση. Μονάχα αυτό και τίποτε άλλο. Ακόμη και στον…