CLASSICS

Γράφει η Ελένη Σάββα Μην τους κρίνεις τους ανθρώπους. Μπορεί να τους βλέπεις να γελούν, ενώ μέσα τους κλαίνε. Όταν σκεφτείς καλύτερα, όταν δεις πιο βαθιά στα μάτια των ανθρώπων,…

Γράφει η Κατερίνα Κυπρίου Αλλιώς τον ήξερα εγώ αυτόν τον κόσμο μάτια μου,αλλιώς τον φανταζόμουν! Όπου κι αν γυρίσω το βλέμμα μου, συναντώ ψευτιά και υποκρισία.Όπου κι αν στρέψω το…

Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Μαύρο ισούται με μηδέν. Με ανύπαρκτο. Με το τέλος. Περίεργη μαθήματικη ισότητα του δικού μου επίσης περίεργου μυαλού από παιδί. Ο μεγάλος φόβος μου από μικρή..…

Γράφει η Ελένη Τσακίρη Όταν ξεκινάς να κάνεις απολογισμό, τότε μετράς σωστά και λάθη. Μην σου πω ξεκινάς να σκέφτεσαι τα λάθη πρώτα και μετά τα σωστά. Δεν υπάρχει άνθρωπος…

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου. Κατάλαβες τώρα γιατί έφυγα; Μου λείπεις και πάντα θα μου λείπεις. Αλλά ακόμα κι όταν είσαι εδώ, πάλι λείπεις. Είναι τόσο δύσκολο να είμαι μαζί σου,…

Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου Να παραιτείσαι. Να παραιτείσαι απ’ ό,τι σου πονάει την ψυχή. Απ’ όσα σου παιδεύουν το κορμί. Να παραιτείσαι από δουλειά, από ανθρώπους κι από καταστάσεις που…

Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου Να παραιτείσαι. Να παραιτείσαι απ’ ό,τι σου πονάει την ψυχή. Απ’ όσα σου παιδεύουν το κορμί. Να παραιτείσαι από δουλειά, από ανθρώπους κι από καταστάσεις που…

Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Όταν οι μέρες περνούν. Όταν οι μήνες φεύγουν και οι εποχές διαδέχονται η μία την άλλη , τότε καταλαβαίνω πως τίποτα δεν τελείωσε. Πως ακόμα εκεί…

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Καμία φορά αναρωτιέμαι… Ο γελοίος άνθρωπος το ξέρει ότι είναι γελοίος ή ακόμα και αυτός ο ίδιος προσπαθεί να καταλάβει τον εαυτό του; Δηλαδή μιλάει και…

Γράφει η Λία Ευαγγελίδου Είναι κάτι βράδια, που αν η ψυχή σου είχε φωνή θα ούρλιαζε. Κάτι βράδια που δεν παλεύεται ο πόνος. Κάτι βράδια, που οι σκιές παίρνουν μορφή και…