CLASSICS

Γραφει η Ηρώ Αναστασίου. Λέγεται “κράτα κοντά τους φίλους σου και πιο κοντά τους εχθρούς σου”. Διαφωνώ ή ίσως να συμφωνώ εν μέρει. Αν ήμουν επιχειρηματίας ας πούμε, θα ήθελα…

Γράφει η Λαμπρινή Νταβέλη Θα έρθει μια μέρα που οι υποχρεώσεις θα σ’ έχουν κατασπαράξει. Θα έρθει μια μέρα που οι άνθρωποι θα σ’ έχουν απογοητεύσει. Θα έρθει μια μέρα…

Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Απόψε. Έφτασε και πάλι εκείνη η αυγουστιάτικη νύχτα. Εκείνη που έρχεται και φεύγει, και συ ακόμα να φανείς. Εκείνη που μοσχοβολά λεβάντα και αλμύρα. Εκείνη που…

Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Άλλος ένας χρόνος που πέρασε και μου δίδαξε τόσα πολλά πράγματα.. Μου έμαθε ότι η ζωή είναι στιγμές. Είναι ανάσες γαλήνης, είναι στιγμές που σου κόβεται…

Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου Προδοσία… Λέξη τίτλος, σαν από παλιά ελληνική ταινία. Αυτές με τις μεγάλες, βαρυγδουπες κουβέντες, τις δυνατές ερμηνείες και τα υγρά από τις θάλασσες μάτια! Βαριά κουβέντα…

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Εκείνα τα καλοκαίρια που τα φιλία του έμοιαζαν σαν θαλασσινό αλάτι. Σαν γεύση από παγωτό, εκείνου του πραγματικού. Που το παγωτό σοκολάτα ήταν μια γεύση και…

Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Φίλε! Σε εσένα μιλώ απόψε. Σε εσένα που έχεις σκύψει το κεφάλι, που νιώθεις μόνος, που πονάει η ψυχούλα σου και που μετράς επίμονα τις ήττες…

Γράφει η Αριάδνη. Χτυπάει το ξυπνητήρι. Ανοίγεις το μάτι. Το μισό.. “Ξημέρωσε κιόλας;” αναρωτιέσαι και πατάς την αναβολή στο κινητό. Δέκα λεπτάκια ακόμη χουζουράκι το δικαιούσαι. Ξαναχτυπάει μετά από δύο…

Γράφει η Λιάνα Την ιστορία σου να τη γράψεις χωρίς βοήθειες. Να τη χαράξεις με γράμματα ανεξίτηλα στο σύμπαν, να την αφήσεις παρακαταθήκη σε όποιον γνωστό ή άγνωστο θελήσει κάποτε…

Γράφει η Ιωάννα Ντρε Σε ταλαιπώρησα εαυτέ μου και δεν έπρεπε. Σε βασάνιζα χωρίς λόγο και χωρίς να το αξίζεις στην τελική. Καθημερινές στενοχώριες, άγχος, τσακωμοί, αγώνας και φωνές για…