LoveLetters

Γράφει η  Αναστασία Θεοφανίδου. Γιατί γίναμε έτσι; Αυτό με ρωτάω συνέχεια τόσο καιρό που λείπεις. Δεν ξέρω τι μ’ έπιασε. Ίσως μια μικρή μελαγχολία. Ο καιρός είναι μουντός κι εγώ…

Γράφει η Μαρία Σουργιά. Μάθαμε από μικροί να κατηγορούμε την κοινωνία, τις κυβερνήσεις, τους συνανθρώπους μας, τους άλλους γενικότερα, γι’ αυτά που ζούμε. Σαν φυσικά όρια δεχόμαστε εκείνα που πιστεύουμε ότι…

Γράφει η Θεοδώρα Μαρία Βένου. Η θλίψη που φωνάζει είναι ανώριμη. Σαν τα μωρά παιδιά, κλαίει γοερά μέχρι να της κάνεις τα χατίρια μήπως κι ησυχάσει λιγάκι. Τρέφεται απ’ την…

Γράφει ο Άγγελος Μοναχικός Σήμερα το δωμάτιο έχει πλημμυρίσει από την απουσία σου. Μια απουσία που μου κατασπαράζει ότι ανασαίνει μέσα μου. Μετά από τόσες ημέρες κατάφερα να γυρίσω στα…

Γράφει η Κωνσταντίνα Χνάρη Και που σου στέρησαν τα όνειρα, έπρεπε εσύ να τα στερηθείς; Λες κι είναι τα όνειρα πράγματα χειροπιαστά κι εμπορεύσιμα και πιάστηκες τώρα κι εσύ από μια…

Γράφει η Νεφέλη Αρδίττη Το να χάνεις ανθρώπους απ’ τη ζωή σου είναι αναπόφευκτο. Έχει συμβεί σε όλους μας κι όλοι έχουμε να θυμηθούμε πρόσωπα που κάποτε ήταν μάτια κι…

Γράφει η Βάλια Κ. Είναι κάποιες συζητήσεις που ξεκινάνε από το πουθενά και γίνονται τα πάντα. Χωρίς να τον ξέρεις τον άλλον χρόνια ή να έχεις πιει μαζί του τον…

Γράφει η Ελένη Δημοτσάντου. Θέλεις να κοιταχτούμε; Έλα εγώ είμαι! Μην με φοβάσαι ο καθρέφτης σου είμαι. Μην φεύγεις. Σε βλέπω να απομακρύνεσαι και νοιώθω πως με αποφεύγεις. Είμαι εδώ να…

Γράφει ο GA.FN Είσαι η θάλασσά ΜΟΥ, είσαι η αγάπη ΜΟΥ, είσαι ο έρωτάς ΜΟΥ, είσαι το χαμόγελό ΜΟΥ, είσαι ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΜΟΥ ματάκια μου. Τι μου λέει τώρα; Όλα…