LoveLetters

Γράφει η Μαρία Σουργιά. Μάθαμε από μικροί να κατηγορούμε την κοινωνία, τις κυβερνήσεις, τους συνανθρώπους μας, τους άλλους γενικότερα, γι’ αυτά που ζούμε. Σαν φυσικά όρια δεχόμαστε εκείνα που πιστεύουμε ότι…

Γράφει η “Κλεψύδρα” Ήρθε σπίτι η νοσταλγία, έβαλε κλειδί και μπήκε. Τι και αν της έλεγα, πως είναι νοικιακό, ατάραχη στρογγυλοκάθισε και πρόσεξε την αμηχανία μου. “Τι, δε με περίμενες;…

Γράφει ο Παναγιώτης Γαϊτάνος. Καθισμένος στο μικρό, σκοτεινό μου δωμάτιο, με παρέα τη μοναξιά μου! Αυτή μου έμεινε για να συντροφεύει το κενό που δημιούργησε η φυγή σου! Προσπαθώ να…

Γράφει η Κωνσταντίνα Τρεπεκλή Είναι εκείνοι οι άνθρωποι που το καταλαβαίνεις από την θλίψη στα μάτια τους, ότι έχουν περάσει πολλά στη ζωή τους. Τις περισσότερες φορές είναι εκείνοι που…

Γράφει η Αγάπη Μποστανίτη Να’ μαι πάλι ξανά, γεμάτη ερωτήματα, παρατηρήσεις, συμπεράσματα και θέμα που μας κάνει να μην κοιμόμαστε ίσως τα βράδια για πολύ καιρό. Όταν θα διαβάσεις παρακάτω…

Γράφει η Θεοδώρα Μαρία Βένου Η θλίψη που φωνάζει είναι ανώριμη. Σαν τα μωρά παιδιά, κλαίει γοερά μέχρι να της κάνεις τα χατίρια μήπως κι ησυχάσει λιγάκι. Τρέφεται απ’ την…

Γράφει η Αριάδνη Αρβανίτη. Ξέρεις… Κουράστηκα να κάνω υπομονή. Κουράστηκα να περιμένω… Κουράστηκα να προσμένω απλά έναν ίσκιο σου… Να έρθεις θέλω! Εδώ σε θέλω! Εδώ! Δίπλα μου, μαζί μου…

Γράφει η Ελένη Αράπη. Τόσα χρόνια που ζω και ονειρεύομαι, που αγαπώ και αγαπιέμαι, που πέφτω κάτω και τσακίζομαι, ξέρεις τι έμαθα; Έμαθα επιτέλους να λέω ΟΧΙ. Να ορθώνω το…