LoveLetters

Γράφει η Κλεψύδρα. Είναι ενας σκύλος στο απέναντι δύστυχο, μίζερο μπαλκόνι. Όλο το απόγευμα το παράθυρο ήταν ανοιχτό και χάζευε το δρόμο, γινόναν ένα με τους φυτεμένους εν εκλογική περίοδο…

Γράφει η “Κλεψύδρα” Τρία λεωφορεία και ένας δρόμος. Ξημέρωσε. Έχει πέσει το βιβλίο με τα διηγήματα του Τσέχοφ εδώ και μέρες κι όπως ξαπλώνω τον κοιτώ στα ματιά. Η κυρία…

Γράφει η Blonde Komando. Πάντα μου έλεγες ότι η πραγματικότητα είναι πιο σκληρή από αυτό που είχα στο μυαλό μου. Πάντα με προσγείωνες απότομα και ωμά, όταν άνοιγα τα φτερά…

Γράφει η Κρυσταλλένια Γαβριηλίδου. Ήθελες ή όχι να με αδειάσεις και το πέτυχες.. Ένα “δεν ξέρω”, σε εσωσε! ‘Ενα “δεν ξέρω”, με επνιξε. Με κοιτάς που σε κοιτάω; Σε κοιτάω…

Γράφει η Αμάντα Παναγιώτου. Κοιτα να δεις μάτια μου, κοιτα να μάθεις πως ζει και πως συμπεριφέρεται ο κόσμος.. Βγες από το καβούκι σου και ριξε και κανένα χαμόγελο στον…

Κάθε φορά που βρισκόταν μπροστά μου ένα ποτήρι νερό που δεν ήταν ούτε γεμάτο, μα ούτε κι άδειο, σκέφτόμουν πως θα το χαρακτήριζα. Μισογεμάτο η μισοάδειο; Κατέληξα σε δυο πράγματα.…

Γράφει η Ελεονόρα Κοκκίνη  «Άβυσσος η ψυχή της γυναίκας» λένε, αλλά ας είμαστε ρεαλιστές. Ορθό και δίκαιο είναι το «άβυσσος η ψυχή του κάθε ανθρώπου». Όλοι, λίγο-πολύ, έχουμε την τάση…

Γράφει ο Άγγελος Μοναχικός. Σαν δυο φεγγάρια που δεν αντάμωσαν το φως τους. Σαν δύο αστέρια που έσβησαν πριν καν λάμψουν! Μέσα σε όλα εκείνα που ερήμωσαν, κι εσύ. Δεν…

Γράφει η Μαρίνα Κρητικού. Στη ζωή μας καλούμαστε να επιλέξουμε πολλές φορές μεταξύ διαφόρων εναλλακτικών, όπως το τι φαγητό θα φάμε σήμερα, πού θα πάμε βόλτα ή αν θα απαντήσουμε…

Γράφει η Μαρίνα Κρητικού. Ακούμε πραγματικά και με ενσυναίσθηση τα παιδιά μας ή μπλοκάρουμε τα συναισθήματά τους; Πολλές φορές νομίζουμε ότι ακούμε τα παιδιά μας όταν μας μιλάνε, αλλά είτε…