LoveLetters

Του Σπύρου Γιασεμίδη Τα φοιτητικά dorm parties στο Newcastle είχαν κάτι το ξεχωριστό – μια αίσθηση νεο-χίπικης κουλτούρας, που συχνά μεταφραζόταν σε καθιστικά γεμάτα νεαρόκοσμο που διασκέδαζε ξέφρενα, χωρίς απαραίτητα να γνωρίζει ο ένας…

Γράφει ο Άγγελος Μοναχικός Κάθομαι και αναλογίζομαι πως μπορούμε εμείς οι άνθρωποι μερικές φορές να πλέξουμε τον έρωτα με τις βελόνες του πάθους, βάζοντας τέτοια δεξιοτεχνία που θα ζήλευε και…

Γράφει η Μαρία Χριστοδούλου Μην επιμένεις, δε θα σου ανοίξω να μπεις, όσο θες χτύπα, εγώ θα σε αγνοώ γιατί αυτό σου αξίζει! Εσύ με αλλάζεις και είσαι ψεύτικος, για…

Γράφει η Χαρά Μαζίδη «…και έρχεται η στιγμή, που λες…δεν με νοιάζει τίποτα πια. Χαράσσω ελαφρά τα βήματά μου στην έρημο μέσα μου και ακολουθώ απλά το φως μακριά.» Μερικές…

Γράφει η Δήμητρα Διακάκη Ο μπαμπάς μου πίστευε πάντα, πως όσο και να μεγαλώνουμε κάποια κομμάτια του χαρακτήρα μας δεν αλλάζουν. Κι εγώ με τη σειρά μου δεν μπορώ παρά…

Γράφει η Κέλλυ Μπόζα Η ακοή μου εστιάζει μόνο στον ήχο από τα ροδάκια της βαλίτσας που γρατζουνούν το έδαφος. Τα βήματα γρήγορα. Στο χέρι μου το διαβατήριο και ένα…

Γράφει η Μαρίνα Κρητικού Η καθημερινότητα μας δύσκολη και πολλές φορές πολύ ψυχοφθόρα. Προσπαθούμε να ανταπεξέλθουμε στις καθημερινές προκλήσεις σε επαγγελματικό, οικογενειακό και προσωπικό τομέα, τις οποίες πολλές φορές νιώθουμε…