LoveLetters

Γράφει η Δωροθέα Σαμαρά Δυο κορμιά ξαπλωμένα στην άμμο. Το ένα δίπλα στο άλλο. Γυμνά, ντυμένα μόνο με την ανθρώπινη,υπέροχη φύση τους. Το πρώιμο, φθινοπωρινό αεράκι ταξιδεύει την αλμυρά της…

Γράφει η Αναστασία Κακαβά Ημέρα Τρίτη 19 Σεπτεμβρίου. Ταξιδεύω προς την πόλη της καρδιάς μου, την πόλη που κρατά τα καλύτερα και πιο διδακτικά χρόνια της ζωής μου, την Κομοτηνή.…

Γράφει η Αναστασία Κακαβά Ημέρα Τρίτη 19 Σεπτεμβρίου. Ταξιδεύω προς την πόλη της καρδιάς μου, την πόλη που κρατά τα καλύτερα και πιο διδακτικά χρόνια της ζωής μου, την Κομοτηνή.…

Γράφει ο Άγγελος Μοναχικός Μέσα στο άσπρο το λευκό, μες το λευκό το μαύρο. Σαν η ζωή αναποδιές βαστάζει μες την θλίψη, κι εμείς ανάξιοι φορές σκύβουμε το κεφάλι, δεχόμαστε…

Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου Ξαφνικά! Όλα έγιναν εντελώς ξαφνικά και με βρήκαν απροετοίμαστη. Εκείνη η μέρα, που μόλις είχε ξημερώσει, έμοιαζε τόσο συνηθισμένη, σχεδόν βαρετή. Όμως, δεν ήταν. Εκείνη η…

Γράφει η Αριάδνη Αρβανίτη Ανέκαθεν οι σχέσεις των ανθρώπων ήταν περίπλοκες. Εντάξει, ίσως, στην παλαιολιθική εποχή να ήταν πιο απλά τα πράγματα. Το αρσενικό έβλεπε τα θηλυκό που επιθυμούσε, πήγαινε…

Γράφει η Άννα Ξυδιά Από εσένα δε θέλω να είσαι ούτε τέλειος, ούτε ιδανικός. Ο άνθρωπός μου θέλω να είσαι! Ναι, δεν ζητάω τίποτα τέτοιο από εσένα. Άλλωστε δεν κατάφερα…

Γράφει Χριστίνα Αυγερινίδου Σε βλέπω από καιρό. Σε γνωρίζω. Χαιρέκακη και αποστειρωμένη. Ναρκισσιστική και δύσθυμη δεν έπαψες στιγμή να με στοχοποιείς, να με ακολουθείς σαν σκιά με την ψευδαίσθηση ότι…

Γράφει η Δωροθέα Σαμαρά Μία πόρτα που τρίζει κι ανοίγει αργά. Ένα μονοπάτι σκοτεινό και υπόγειο χαράζεται μπροστά της. Ξυπόλητα βήματα ακολουθούν αργόσυρτα την κάθοδο. Σανίδια που τρίζουν σε μια…