Αλέξανδρος Χωριανούδης

Τα «σχεδόν» δεν αγαπήθηκαν ποτέ. Ο έρωτας δεν συγχωρεί τα προσωρινά. Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης Δεν θα σε ερωτευτώ γιατί μου μοιάζεις.Δεν θα σε κρατήσω δίπλα μου επειδή κάπως γεμίζεις…

Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης Μάζεψέ τα. Όχι όλα. Τα απαραίτητα.Ό,τι χωράει σ’ ένα σακίδιο και στην ψυχή σου.Άσε πίσω δικαιολογίες, λογαριασμούς, προθεσμίες και “τι θα πει ο κόσμος”.Παράτα τα όλα.Και…

Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης Δεν ξέρω να στο λέω κάθε μέρα.Το “σ’ αγαπώ” δεν το έχω εύκολο. Δεν το πετάω. Δεν το φοράω σαν καλημέρα.Δεν το χρειάζομαι για να σε…

Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης Η απόσταση. Την άκουσα να την αναφέρεις τόσες φορές που στο τέλος έγινε το άλλοθί σου. Σαν να ήταν ο μόνος λόγος που δεν έμεινες. Σαν…

Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης Την ώρα που η εμπιστοσύνη χάνεται, το έργο τελειώνει.Όχι με φωνές. Όχι με εξηγήσεις. Όχι με εντάσεις. Τελειώνει σιωπηλά. Όπως σβήνει ένα κερί που κανείς δεν…

Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης Δεν έκατσα ποτέ να μετρήσω τι κουβαλάς. Δεν άνοιξα παλιά τεφτέρια να δω πόσοι πέρασαν, τι άφησαν, τι πήραν. Δεν με αφορά.Ό,τι έγινε πριν από μένα,…

Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης Δεν με νοιάζει τι ώρα είναι, τι μέρα είναι, ούτε πόσα άπλυτα έχει ο νεροχύτης.Όταν κάθομαι δίπλα σου, όταν γέρνεις λίγο πάνω μου και αφήνεις το…

Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης Δεν θυμάμαι πότε σε ερωτεύτηκα. Δεν είχε φανφάρες, δεν είχε δραματικές σκηνές.Ήταν κάτι απλό. Όπως αυτό εδώ. Δύο χέρια που αγγίζονται, σχεδόν δειλά.Το δικό σου τόσο…