Γράφει η Θεανώ Διολή
«Τα όρια μιας σχέσης καθορίζονται τελικά από τα όρια μιας άλλης»!
Τάδε έφη Carrie Bradshaw σε κάποιο από τα επεισόδια της γνωστής σειράς Sex and the City στο οποίο προσπαθούσε να βγάλει άκρη αν θα έπρεπε να μείνει με αυτόν που είχε ήδη σχέση ή να ενδώσει στον Mr Big που της την έπεφτε και τον οποίο ναι μεν απέφευγε διακριτικά, άλλα deep down inside ήθελε σαν τρελή να έχει στο κρεβάτι της και στη ζωή της.
Το έχουμε ξαναπεί και από εδώ πολλές φορές, δύσκολες οι σχέσεις οι ερωτικές και ουδείς έχει κάτσει να γράψει και ένα εγχειρίδιο χρήσης να ξέρουμε τι να κάνουμε όταν τις ξεκινάμε ή όταν αυτές μας βγάζουν errors. Όταν δε η σχέση κολλάει και «ιό» – βλέπε τρίτο πρόσωπο – και θες να μπεις στη διαδικασία της free trial period, εκεί…
Απιστία λοιπόν, τι κάνουμε άπαξ και προκύψει στο δρόμο μας ο «ιός»;
Κατ΄ αρχάς ας ξεκαθαρίσουμε κάτι. Από τη στιγμή που στο μυαλό σου αρχίζει να μπαίνει ένα άλλο πρόσωπο πέρα από αυτό με το οποίο έχεις σχέση, έχεις παντρευτεί κλπ, αυτόματα να ξέρεις αυτό σου χτυπάει καμπανάκι ότι κάτι δεν πάει καλά στην ήδη υπάρχουσα σχέση σου. Διότι αν πήγαινε δεν θα σου έκανε κλικ κανένα άλλο πρόσωπο. Άρα καλό είναι σε πρώτη φάση να κάτσεις να δεις και να σκεφτείς τι πάει λάθος και που στραβώνει το θεματάκι με το έτερον ήμισυ σου και να πάρεις τις κατάλληλες πρωτοβουλίες και αποφάσεις σχετικά με το «που πάει η σχέση μας μωρό μου» ή μάλλον για το «ΠΩΣ πάει η σχέση μας μωρό μου».
Με άλλα λόγια αν στο μυαλό σου έχει καρφωθεί η ιδέα της απιστίας, να ξέρεις πως δεν ισχύει το «ω, ήταν τυχαίο» που είπε η Βουγιουκλάκη στον Παπαμιχαήλ στη Μοντέρνα Σταχτοπούτα. Το αντίθετο, καθόλου τυχαίο δεν ήταν και δεν έχει και καμία σημασία αν απλά βρέθηκε μπροστά σου το «άλλο» πρόσωπο και σε πλάνεψε ή αν ψαχνόσουν (έστω και υποσυνείδητα) να το βρεις. Βρέθηκε, το βρήκες και σημασία έχει ότι τώρα το κατακόκκινο μήλο της αμαρτίας είναι εκεί, καρφωμένο στο μυαλό σου να ξαγρυπνά τις φαντασιώσεις σου τις νύχτες, να παιδεύει τη σκέψη σου τις μέρες και να σε περιμένει καλογυαλισμένο και λαχταριστό να το δαγκώσεις!
Επίσης να σε ενημερώσω ότι δεν παίζουν οι δικαιολογίες παύλα κοροϊδίες στον εαυτό μας του τύπου «θα μου περάσει», «θα τον/την ξεχάσω», «εντάξει, και άμα γίνει μια φορά τι έγινε, θα περάσουμε καλά και οι δύο» και μετά το γνωστόν «Μην τον Είδατε τον Παναή», ή «Στρίβειν δια του Αρραβώνος» κοινώς γνωστό και ως «one night stand». Οι αντρικοί ωχαδερφισμοί και τα βολέματα του στυλ «καλό το λιμανάκι μου αλλά ας ξενοπηδήξω και λίγο να σπάσω τη ρουτίνα μου» ή τα γυναικεία χαζοκολπάκια «γούτσου γούτσου, εγώ θα σε πάρω από την άλλη και θα σε κάνω δικό μου γιατί είσαι ο άντρας της ζωής μου» δεν είναι τίποτα περισσότερο από φθηνές δικαιολογίες και χαζοκατινίστικοι εγωισμοί. Αν σου κάτσει το one μην πολυπλανάσε πλάνην οικτρά, ότι και καλά περάσαμε, σκουπίσαμε, τελειώσαμε! Καμιά φορά και ένα one με το φίδι της αμαρτίας αρκεί να σε σημαδέψει με το δάγκωμα του.
Αν δεν το κάνετε δε το «ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα» το απωθημένο και θα σας σημαδέψει και θα σας κυνηγάει, όσο και αν προσπαθήσετε να το ξεχάσετε και να το αρνηθείτε. Εκεί αυτό καρφωμένο στο μυαλό σας θα είναι και θα σας γνέφει λάγνα και πονηρά και αν δεν έχει την αρχική μορφή που σας ξελόγιασε (ναι, που δεν θέλατε κιόλας, τραβάτε με και ας κλαίω ένα πράγμα – έλα τώρα μεταξύ μας, μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας), θα έχει κάποια άλλη γιατί ως γνωστόν τα φίδια αλλάζουν το δέρμα τους για να προσαρμόζονται στο περιβάλλον, δηλαδή στο μυαλό σας και λίγο πιο κάτω, ναι εκεί χαμηλά, ναι, ναι εκεί, σωστά κατάλαβες! Με άλλα λόγια όπως το λέει και το τραγούδι «χίλιες φορές θα μ’ αρνηθείς, χίλιες θα με ζητήσεις»!
Επομένως, το θέμα μας όπως καταλαβαίνετε δεν είναι αν το one night stand που έχεις στο μυαλό σου θα είναι one night τελικά ή more than one ή αν κάνουμε την αμαρτία να την ομολογήσουμε ή να την κρατήσουμε επτασφράγιστο μυστικό από το επίσημο και αναγνωρισμένο έτερον ήμισυ μας.
Όχι, φυσικά και δεν έχω σκοπό να σας μπλαμπλαδιάσω με βαριές ψυχαναλυτικές συμβουλές και παραινέσεις κυρηγματικές του στυλ «να μην το κάνεις» και «να είσαι πιστός» «και να τιμάς το στεφάνι σου» και «δεν είναι σωστό». Το τι θα κάνει ο καθένας μας και μάλιστα στο κρεβάτι και στη ζωή του είναι καθαρά δικό του θέμα και δεν επιδέχεται συμβουλές από τρίτους όποιοι και αν είναι αυτοί.
Απλά αν (αποφασίσουμε να) κάνουμε την απιστία, ας είμαστε ειλικρινής πρώτα απ’ όλα με τον εαυτό μας και ας καταλάβουμε πως the game με το κατά κόσμο ή κατά νόμο ταίρι μας is over στην παρούσα φάση. Το αν θα του ομολογήσουμε ότι τον/την κάναμε Rudolf το ελαφάκι δεν έχει και τόσο μεγάλη σημασία.
Αγόρια και κορίτσια, με άλλα λόγια στην απιστία πισωγυρίσματα, συγχωροχάρτια, εξομολογήσεις όπως «oh father I’ ve sinned» και χριστιανικές δικαιολογίες τύπου «αμαρτία εξομολογουμένη ουκ έστι αμαρτία» δεν υπάρχουν! Οι επιλογές μας είναι επιλογές ΜΑΣ και είναι δικές μας, κατάδικές μας και όποιες και αν είναι ας φροντίσουμε να τις απολαμβάνουμε στο maximum της έντασής τους γιατί όπως έχει πει και η Jessica Rabbit στην γνωστή ταινία «Ποιος παγίδεψε τον Robert Rabbit»:
Η ζωή είναι πολύ μικρή για να είναι θλιβερή μωρό μου, γι αυτό διασκέδασέ την!
