Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου
Κριτική!
Αν ήταν Ολυμπιακό άθλημα, θα είχαμε όλα τα χρυσά, απ’ αρχής των αγώνων!
Η Ελλάδα καίγεται, με μια πρωτοφανή σφοδρότητα, κι εμείς άμεσα αλλάξαμε από λοιμοξιολόγοι – επιδημιολόγοι, σε δασολόγοι – πυροσβέστες.
Ξέρουμε τι θα έπρεπε να είχε κάνει η πυροσβεστική, ξέρουμε ποιος έβαλε τις φωτιές, ξέρουμε γιατί δεν έσβησαν οι φωτιές, τα ξέρουμε όλα!
Την λέμε ο ένας στον άλλο, γιατί δεν ανεβάζεις για τις φωτιές; γιατί ανεβάζεις κώλους; γιατί ανεβάζεις από διακοπές; γιατί δεν κάνεις re-post για τα ζωάκια; γιατί; γιατί; γιατί;
Γιατί έτσι θέλει!
Πολύ απλά! Γιατί έτσι θέλει. Έτσι του λέει το μυαλό του, έτσι του λέει η ψυχή του, έτσι του λέει η ενσυναίσθηση που έχει ή δεν έχει.
Κρίνουμε τους πάντες χωρίς να ξέρουμε!
Ανέβασε λέει από την παραλία.. και λοιπόν;
Αν από την παραλία, έχει ήδη βοηθήσει με τον όποιο τρόπο, εσένα τι σε νοιάζει;
Εσύ, βοήθησες; Εσύ, έκανες αυτό που θεωρείς πρέπον για τον εαυτό σου; Εσύ, έκανες το μέγιστο που μπορούσες ή ήθελες;
Μπράβο σου…
Σώπα τωρα!
Όσο διαφήμιση είναι ο κώλος της influencer (που για να τον βλέπεις σημαίνει ότι κι εσύ “ακόλουθος” είσαι) άλλο τόσο διαφήμιση, είναι και η όψιμη φιλεσπλαχνία σου, η παραδειγματική σου ταχύτητα σε posts και η απαράμιλλη κριτική σου σε ό,τι ξεφεύγει από τους άγραφους νόμους της κοινωνικής δηθενιάς.
Μια σπουδαία γυναίκα κάποτε μου έμαθε, την αξία όχι της φιλεσπλαχνίας και της φιλανθρωπίας αλλά της αλληλεγγύης!
Και η αλληλεγγύη, δεν διαφημίζεται. Την πας, χέρι χέρι, σιωπηλά. Κι όταν πράττεις, δεν λες.
Δεν σου χρειάζεται..
Άντε καλημέρα μας..
