Γράφει η Jinxie Jinx
Την στοιχείωνεις ακόμα που να πάρει η ευχή. Προσπαθεί να χτίσει την ευτυχία της και η θύμισή σου στέκεται εμπόδιο. Στο άκουσμα του ονόματός σου λυγίζει. Δάκρυα πλυμμηρίζουν στα μάτια της, και ο πόνος στην καρδιά επιστρέφει. Παλεύει η λογική και το συναίσθημα και είναι η πρώτη φορά στη ζωή της που σιγοντάρει το παιχνίδι αυτό.
Παίρνει το μέρος της λογικής στήνοντας τα πιόνια απέναντι από το συναίσθημα. Άτυπος πόλεμος καρδιάς και μυαλού. Ξέρει πως δίπλα σου δεν θα είναι ποτέ ευτυχισμένη. Ακολούθησε τον δρόμο της καρδιάς πολλές φορές και την οδηγούσε πάντα στο ίδιο σημείο. Στον γκρεμό. Τσακισμένη καρδιά, δακρυσμένα ματιά και μια συγγνώμη που όταν έβγαινε απο τα χείλη σου, ήταν το παραμύθιασμά της. Και ξανά, βρισκόταν στο ίδιο μονοπάτι.
Ώσπου αποφάσισε να αλλάξει δρόμο. Ήρθε η ώρα για την μεγάλη αλλαγή. Όμορφος δρόμος, ήρεμος, γαλήνιος αλλά με καρδιά άδεια πια. Δίπλα της ένας άνθρωπος πολλά υποσχόμενος. Κι όμως εκείνη ακόμα είναι εκεί. Λες κι ο πόνος έγινε βίωμα πια και αδυνατεί να νιώσει τη χαρά. Πόσο κακό της έχεις κάνει; Απο τον απόλυτο πόνο και τη χαρά, είναι έτοιμη να επιλέξει τον πόνο ακόμα μια φορά.
Αγαπιέστε, με έναν δικό σας κώδικα. Τόσο απόλυτα, τόσο ολοκληρωτικά. Δεν θα υπάρξει τέτοια αγάπη για κανέναν από τους δύο σας και το ξέρετε.
Αλλά εκείνη αγαπάει όμορφα κι εσύ αρρωστημένα. Η αγάπη σου καμώμενη από αγκάθια, και κάθε άγγιγμα σου την τρυπάει την ματώνει. Κλείνει τα μάτια στο άγγιγμα του άλλου και φαντάζεται εσένα. Κι εσύ το ίδιο κάνεις όταν αγκαλιάζεις άλλη.
Μόνο που εσύ πόνεσες εκείνη, μα κέρασες φαρμάκι και τον εαυτό σου. Γιατί αυτή τη ευτυχία εσύ την χάλασες. Εσύ και η ζηλεια σου. Άφησέ τη να ξεχάσει. Άφησέ τη να ζήσει. Λύτρωσέ τη από την παρουσία σου. Δώσε της την ευκαιρία που της αξίζει. Να είναι ευτυχισμένη.
Εκείνος μπορεί, αρκεί να την αφήσεις να δοθεί. Μην την γυρνάς πίσω. Θέλει αλλά δεν πρέπει.
Και πλέον ακολουθεί τα πρέπει στη ζωή της. Πρέπει να φύγει. Πρέπει να δώσει ευκαιρία στον άλλο να την κερδίσει. Πρέπει να είναι ευτυχισμένη.
Πρέπει εκτός από το κορμί της, να δώσει και την ψυχή της. Ελευθέρωσε τη από το μαρτύριο αυτό. Αν την αγαπάς πρέπει να την θες ευτυχισμένη.
Εσύ δεν μπορείς να την κάνεις πια. Οι πικρές περισσότερες που επισκίασαν κάθε όμορφη στιγμή. Αν την αγαπάς, λύτρωσε τη.
Οσο κι αν η εικόνα της δίπλα σε άλλον σε πονάει, άφησε τη. Πράξεις, συνέπειες και το φταίξιμο όλο δικό σου. Πονάς στην σκέψη ότι ξαπλώνει δίπλα σε άλλον, πονάς στην σκέψη ότι εκείνος φιλάει το κορμί της και γεύεται κάθε πτυχή της ηδονής της. Πονάει κι εκείνη όμως. Κι ας μην το λέει.
Πονάει γιατί δεν είναι το δικό σου άγγιγμα, πονάει γιατί δεν νιώθει τα δικά σου χείλη στο κορμί της. Πονάει γιατί όλα φωνάζουν το όνομα σου.
Άδικο πράγμα να χάνεις μέσα από τα χέρια σου το ιδανικό. Άδικο πράγμα να τα έχεις γκρεμίσει όλα και να προσπαθείς μέσα από συντρίμμια να χτίσεις πάλι ότι κατέστρεψες. Έβαλες τα χέρια κι έβγαλες τα μάτια σου. Πονάτε και οι δύο, αλλα φταις μόνο εσύ.
