Γράφει η Ψυχολόγος Μαρίνα Κρητικού
Τα λόγια είναι περιττά πάντα, κάποιες φορές ή εξαρτάται από τις συνθήκες που είμαστε; Πολλές φορές στην προσπάθεια μας να επικοινωνήσουμε με τους ανθρώπους γύρω μας και κυρίως με τους δικούς μας ανθρώπους πέφτουμε σε διάφορες παγίδες, οι οποίες φέρνουν περισσότερα εμπόδια. Μία από τις παγίδες αυτές είναι ότι κουραζόμαστε να επαναλαμβάνουμε τα ίδια και τα ίδια και νιώθουμε ότι τα λόγια είναι περιττά.
Πόσο αληθεύει η παραπάνω πρόταση; Η τριβή και η καθημερινότητα μας κάνουν κάποιες φορές να ξεχνάμε την ουσία της επικοινωνίας, η οποία είναι ο διάλογος και η εξωτερίκευση των όσων νιώθουμε ή σκεφτόμαστε. Νομίζουμε ότι επειδή είμαστε χρόνια μαζί με τον/ην σύντροφο μας θα πρέπει να έχει μάθει να διαβάζει τη σκέψη μας, τα θέλω μας και τις ανάγκες μας χωρίς καν εμείς να του τα πούμε. Με αυτή τη σκέψη πέφτουμε στην παγίδα των σεναρίων που φυσικά είναι πάντα τα πιο αρνητικά και οδηγούμαστε σε φαύλους κύκλους που μόνο αδιέξοδο και απογοήτευση φέρνουν.
Όμως τα λόγια ποτέ δεν είναι περιττά σε αυτές τις στιγμές, αλλά φωτίζουν τις ζωές των συντρόφων. Αν δεν λεκτικοποιήσεις, δεν εξωτερικεύσεις και δεν μιλήσεις για όλα όσα χρειάζεσαι, πώς θα μπορέσεις να συνδεθείς με τον άνθρωπο σου και να νιώσεις ικανοποίηση από τη σχέση; Πώς περιμένουμε να είναι αυτονόητα κάποια πράγματα και να γίνονται χωρίς καν να τα ζητήσουμε ακόμα και αν γνωριζόμαστε 20 χρόνια με τον άνθρωπο μας; Οι ρυθμοί της ζωής είναι τόσο πιεστικοί και η καθημερινότητα κάποιες φορές τόσο χαοτική που ο καθένας μας χάνεται μέσα στις σκέψεις και τα άγχη του. Εκείνες τις στιγμές είναι που η ανάγκη για επαφή και σύνδεση γίνεται επιτακτική και φυσικά τα λόγια ποτέ δεν είναι περιττά, αντίθετα είναι απαραίτητα.
Διαβάζοντας τις γραμμές αυτού του άρθρου ίσως κάποιος αναρωτηθεί αν τελικά τα λόγια ποτέ δεν είναι περιττά. Υπάρχουν και οι φορές που τα λόγια είναι περιττά! Είναι οι φορές που χιλιοειπωμένες συζητήσεις γίνονται για ακόμα μία φορά και επαναλαμβάνονται τα ίδια σχόλια οδηγώντας σε έναν ατέρμονο κύκλο συζητήσεων. Είναι επίσης οι φορές που δίνουμε μια υπόσχεση στον εαυτό μας για μια αλλαγή που θέλουμε να κάνουμε στη ζωή μας, “από Δευτέρα”. Σε κάτι τέτοιες στιγμές όπως οι παραπάνω, ίσως τα λόγια να είναι περιττά και να είναι πιο σημαντικό να δούμε τι μας εμποδίζει τα όσα λέμε να τα κάνουμε πράξη. Περιμένουμε να αλλάξει το άτομο που έχουμε απέναντι μας χωρίς ουσιαστικά να αλλάζουμε εμείς κάνοντας πράξη τα όσα λέμε ή αλλάζοντας τον τρόπο που σκεφτόμαστε.
Το πιο σημαντικό συνεπώς είναι να ζυγίζουμε τις καταστάσεις που ζούμε και να βλέπουμε πότε τα λόγια είναι περιττά και πότε όχι. Πότε είναι σημαντικό να δράσουμε κάνοντας την επόμενη κίνηση χωρίς άλλα λόγια και πότε να επιμείνουμε και να προσπαθήσουμε να εξωτερικεύσουμε τα όσα νιώθουμε, ακόμα και αν αυτά που θέλουμε να πούμε αναφέρονται σε δύσκολα συναισθήματα.
