Γράφει η Μαρία Χριστοδούλου
Σαν μικρά δεν μας δόθηκε ποτέ η ευκαιρία να παίξουμε με κουκλάκια ή το περίφημο κρυφτό και άλλα τόσα παιχνίδια που μοιράζονται δυο αδερφές.
Βλέπεις τα χρόνια διαφοράς που είχαμε δεν μας το επέτρεψαν!
Η εφηβεία μας δεν συντονίστηκε χρονικά ώστε να μπορούμε να μοιραστούμε μυστικά, ούτε παρέες και πάρτι, θυμάμαι όμως την κάθε βόλτα που με έπαιρνες όταν ήσουν με την δικιά σου παρέα, τα ρούχα και τα παιχνίδια που μου έπαιρνες, θυμάμαι το καθετί που έκανες για μένα!
Θυμάμαι να θέλεις να με προσέχεις, να θέλεις να με κάνεις χαρούμενη, θυμάμαι ακόμη την μέρα που έφυγες από το σπίτι, θυμάμαι την ζήλια που ένοιωσα όταν έκανες δικό σου παιδί γιατί ένοιωθα πως σε χάνω!
Η μεγάλη αδερφή έχει ένα περισσότερο ρόλο από κάθε άλλη αδερφή του κόσμου, έχει και λίγο το ρόλο της μαμάς!
Η μεγάλη αδερφή είναι ένα από τα ισχυρότερα πρότυπα στη ζωή σου και εγώ είχα ένα πολύ καλό πρότυπο! Πάντα ευαίσθητη υπέρ του κανονικού, πάντα πρόθυμη να βοηθήσει, ένας καλός άνθρωπος γεμάτος ευαισθησίες!
Τώρα πια η μεγάλη μου αδερφή είναι μια από τις καλύτερες μου φίλες, τώρα πια βλέπεις μεγάλωσα και μπορούμε να μοιραστούμε τα πάντα!
Δεν θα άλλαζα ποτέ τα χρόνια που μας δίχασαν και ας χάσαμε τόσα σαν παιδιά, ήσουν ο λόγος που ένοιωθα ακόμη πιο ασφαλής, ήσουν ο λόγος να προσφωνώ “η αδερφή μου” και τα συναισθήματα μου να πλημμυρίζουν από περηφάνια και ευγνωμοσύνη!
Είναι ασύλληπτη η ομορφιά στις αδερφικές σχέσεις όταν τις τιμάς και τις σέβεσαι, είναι ευλογία η αγάπη τους!
