Γράφει ο Σάκης Χαλβαντζής.
Έρωτας!
Αισιοδοξία και θλίψη μαζί. Προσδοκία και προσμονή για το ποθούμενο.
Ματαίωση, πόνος.
Κάπως έτσι πλέκεται το κουβάρι του έρωτα δύο ανθρώπων. Κάπως έτσι παγιδεύεσαι στον ιστό εκείνο, της υπέρτατης ευχαρίστησης. Μπαίνεις με μια υπέρμετρη αισιοδοξία στο κυνήγι του άλλου μισού. Εισχωρείς στον λαβύρινθο, αναζητώντας τον άνθρωπο που θα φέρει χαρά στη ζωή σου. Τον άνθρωπο που θα ολοκληρώσει την ύπαρξή σου.
Άλλες φορές τα καταφέρνεις κι άλλες όχι.
Τις φορές εκείνες που ξεδίψασες την ηδονή σου όμως, πόση ομορφιά σε περιέβαλε έπειτα; Πόση ομορφιά! Έγινες Θεός. Βρέθηκες σε μια δική σου, άλλη διάσταση. Έγινες για λίγο το κέντρο του σύμπαντος, το κέντρο του κόσμου. Κυριευμένος από εκείνο το αρχέγονο συναίσθημα, βρέθηκες να πρωταγωνιστείς σ’έναν φαύλο κύκλο προσδοκιών, αστείρευτης φαντασίωσης και πόθου. Έβαλες στην άκρη τον εγωισμό της προσωπικής σου ευχαρίστησης και ταυτίστηκες με τη έννοια του “εμείς”. Πόση όμορφη ταύτιση, πόσο όμορφη!
Όλα αυτά μέχρι να καταλαγιάσει όλη εκείνη η σκόνη από τον καλπασμό του έρωτα.
Όλα αυτά μέχρι να αρχίσουν να παίρνουν όλα, πάλι, την γήινή τους υπόσταση.
Η μαγεία άλλωστε, διαρκεί όσο υφίσταται η επιθυμία.
Η επιθυμία καθορίζει τη διάρκεια.
Η επιθυμία καθορίζει τη συνέχεια.
(συν + έχω) Έχω διαρκώς, αδιάκοπα, κάθε ώρα, κάθε στιγμή.
Η επιθυμία λοιπόν, καθορίζει τα πάντα.
Όταν σου “τελειώσει”, αρχίζουν οι επαναπροσδιορισμοί. Στην αρχή σε τρομάζει λίγο η “καινούργια” αλήθεια που αντικρίζεις. Νιώθεις το μυοσκελετικό σου σύστημα να διαταράσσεται. Πέφτει το πέπλο και δεν είναι τίποτε όπως πριν. Σαν να λύνεται το μυστήριο με τον δολοφόνο της υπόθεσης.
Εκείνο ακριβώς είναι το σημείο όπου δολοφονείται κι ο ίδιος ο έρωτας..
Καταρρέουν όλα τα “φτιασίδια” του κι έρχεσαι αντιμέτωπος με έναν “άλλον” άνθρωπο. Όλο το βάρος της φόρτισης και του χειρισμού της απομάκρυνσης του εαυτού σου, απ’το όνειρο που είχες φτιάξει στο κεφαλάκι σου, πέφτει επάνω σου, στις πλάτες σου.
Παρόλο το βάρος, όσο πιο γρήγορα το ξεφορτωθείς και διαλύσεις τα “σύννεφα”, τόσο πιο ανώδυνα θα απεμπλακείς από το μαρτύριο. Ούτως ή άλλως την αλήθεια την ξέρεις.
Κι η αλήθεια είναι μέγιστο όπλο, όταν έρχεσαι αντιμέτωπος με τον έρωτα.
Διαχώρισε τις γραμμές σου κι όλο εκείνο το “ιδανικό μέλλον”, το ελκυστικό, θα απογυμνωθεί μεμιάς από το μανδύα που το περιβάλει. Θα ξεγυμνωθεί, αφήνοντάς σε να δεις καθαρά όλες εκείνες τις ατέλειες που έκρυβε.
Κάπως έτσι επέρχεται το τέλος.
Θρήνος ή λύτρωση άραγε;
Η επιλογή είναι δική σου..
