Γράφει η Ελένη Σάββα
Το φεγγάρι να κοιτάς, μ’ακούς; Το φεγγάρι. Να κοιτάς ψηλά δηλαδή. Και μακρυά. Κάποτε αξίζει τον κόπο, πίστεψέ με. Όποια νύχτα του χρόνου κι αν είναι, κοίτα το φεγγάρι και δεν θα το μετανιώσεις. Είτε δεις το πιο μικρό κομμάτι του, είτε μια υπέρλαμπρη πανσέληνο, ύστερα όλα μέσα σου θα μοιάζουν αλλιώς. Θα γαληνέψει η ψυχή σου.
Κι αν δεν με πιστεύεις, δοκίμασε το απόψε κιόλας. Μείνε για λίγο μόνος σου με το φεγγάρι. Πάρε μια άνετη θέση και μιλά μαζί του. Πες του για την αγάπη και το βάσανο σου. Μίλα του για όσα σε κρατάνε ξύπνιο το βράδυ. Μίλα του για όλα αυτά που θες να έρθουν με όλη σου τη ψυχή. Κι ύστερα, κοίτα το σιωπηλά.
Ύστερα, θα ‘ναι σαν να σου απαντάει κι αυτό. Σαν να αγγίζει την όμορφη ψυχή σου. Και ξαφνικά θα χαμογελάσεις. Κι ίσως αρχίσεις ξανά να πιστεύεις σε θαύματα. Ίσως πιστέψεις ξανά στην αγάπη. Ίσως αρχίσεις ξανά να χαμογελάς αληθινά.
Κοίτα το. Τόσο μακρυά, κι όμως εσύ το βλέπεις. Όμορφος ο κόσμος μας. Υπέροχος. Να ξέρεις, για κάποιο λόγο το φεγγάρι ξεπροβάλλει κάθε βράδυ. Για κάποιο λόγο μπορείς εσύ να το κοιτάς τόσο εύκολα. Υπάρχει μαγεία.
Υπάρχει μαγεία γύρω μας! Και μέσα μας. Κυρίως μέσα μας, εκεί κρύβονται όλα. Και θάλασσες, κι ωκεανοί, και φεγγάρι, κι αστέρια, και γαλαξίες. Μην την αγνοείς την μαγεία σου. Να την αγγίζεις. Να την αγκαλιάζεις! Να την αισθάνεσαι. Να την μοιράζεσαι με τους γύρω σου. Γίνε για κάποιον το φεγγάρι, να φωτίζεις την νύχτα του! Ή γίνε ο ήλιος του. Να λάμπεις και να ζεσταίνεις καρδιές με τις αγκαλιές σου.
Γίνε ο ήλιος σου και το φεγγάρι σου! Να λάμπεις εσύ, για σένα. Να νιώθεις όμορφα κάθε στιγμή και να το δείχνεις. Κάθε σου βήμα, κάνε το να σε πηγαίνει πιο κοντά στην αγάπη. Γιατί μόνο η αγάπη μπορεί να μας σώσει σ’αυτό το κόσμο.
