Γράφει η Κική Γ.
Ερωτεύτηκες κάποια στιγμή πολύ. Σκέφτηκες, εδώ είμαι. Είναι ο τελευταίος μου σταθμός. Δεν λογάριασες όμως πως η ζωή, είχε μάλλον, άλλα σχέδια.
Οι συνθήκες δεν ήταν ευνοϊκές, ο άνθρωπος αναποφάσιστος, ανώριμος και εγωιστής. Λάθος χρόνος; Λάθος κινήσεις; Όλα λάθος;
Το αποτέλεσμα ένα. Χωριστοί δρόμοι, κλάμα, απελπισία, πόνος. Στη πορεία αυτό έπρεπε να αλλάξει. Με κάποιο τρόπο, είναι λογικό, να συνεχίσεις τη ζωή σου. Καλώς, κακώς η ιστορία αυτή σε σημάδεψε βαθιά. Δεν γίνεται να διαγραφεί, δεν γίνεται και να σε καταστρέψει. Κοιτάς μπροστά και προσπαθείς να απεγκλωβιστείς, να αγαπήσεις και να αγαπηθείς. Να βρεις απάγκιο, να ηρεμήσεις. Τα καταφέρνεις. Όχι εύκολα, μα το παλεύεις. Σε βοηθά και η συμπεριφορά του νέου σου συντρόφου. Ευγενικός, γλυκός, προστατευτικός και πάντα δίπλα σου. Νιώθεις καλά μαζί του. Αρχίζεις να δένεσαι και ζεις μια νέα πραγματικότητα. Ήρεμη η σχέση, σταθερά τα βήματα. Όλα οδεύουν σε καλό δρόμο και τα σχέδια αρχίζουν. Όνειρα ζωντανεύουν, όπως και ελπίδες. Μια όμορφη αρχή με καλό τέλος. Δεν φαίνεσαι προβληματισμένη και δείχνεις επιτέλους χαρούμενη.
Όμως, ένα μεγάλο δίλλημα έρχεται και μπαίνει και πάλι ξαφνικά μπροστά σου. Ο άνθρωπος που τόσο ήθελες πάντα, ξαναεμφανίζεται ξανα συστήνεται και απλά σε ξανα αναστατώνει και σε διεκδικεί. Λάθος ώρα και πάλι, μα αυτή τη φορά για σένα. Αυτός ξέρει επιτέλους τι θέλει και κατάλαβε τι έχασε.
Τώρα τι κάνεις; Τι θα επικρατήσει; Η λογική ή το συναίσθημα; Γιατί, γιατί τώρα; Να κλωτσήσεις έτσι ξαφνικά κάτι τόσο όμορφο και να φερθείς απάνθρωπα; Να τα τινάξεις όλα στον αέρα και να αγνοήσεις τους πάντες και τα πάντα, γιατί αυτόν ήθελες πάντα και καίγεσαι και εκεί ανήκεις; Να ικανοποιήσεις το ανεκπλήρωτο απωθημένο;
Δική σου η επιλογή. Ο καθένας αποφασίζει αυτό που αντέχει.
