Γράφει η Μαρίνα Κρητικού.
Στη ζωή μας καλούμαστε να επιλέξουμε πολλές φορές μεταξύ διαφόρων εναλλακτικών, όπως το τι φαγητό θα φάμε σήμερα, πού θα πάμε βόλτα ή αν θα απαντήσουμε σε ένα τηλεφώνημα που μόλις δεχτήκαμε. Αυτές είναι οι επιλογές που μπορούμε να κάνουμε. Τι γίνεται όμως για τις επιλογές που “νομίζουμε” ότι κάνουμε, αλλά στην ουσία τις κάνει άλλος για εμάς;
Οι επιλογές που ουσιαστικά δε γίνονται από εμάς, είναι όσες από παιδική ηλικία, μας κατεύθυναν οι γονείς μας προς εκείνο τον δρόμο. Όταν έχουμε μάθει από παιδιά ότι πρέπει να βάζουμε τις ανάγκες των άλλων (γονείς, φίλους κλπ.) πάνω από τις δικές μας για να μπορέσουμε να ανταπεξέλθουμε στις προσδοκίες τους και να μην τους στεναχωρήσουμε, τότε μεγαλώνοντας ακολουθούμε τα θέλω των άλλων παραμελώντας συστηματικά τον εαυτό μας. Νομίζουμε λοιπόν ότι είναι επιλογή μας να βάζουμε τους άλλους πάνω από εμάς, αλλά στην ουσία είναι μονόδρομος! Αυτό έχουμε μάθει από τα παιδικά μας χρόνια ως το σωστό και το πρέπον. Δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική, μέχρι να κινητοποιηθούμε από κάτι και να πιστέψουμε ότι έχουμε τη δύναμη να αλλάξουμε και να μάθουμε πρώτα να αναγνωρίζουμε και έπειτα να καλύπτουμε πρώτα τις δικές μας ανάγκες και μετά των άλλων.
Το τι θα κινητοποιήσει τον κάθε άνθρωπο μπορεί να είναι τελείως διαφορετικό, ένα άρθρο που θα ανακινήσει συναισθήματα βαθιά κρυμμένα στο ασυνείδητο, μια έντονη εμπειρία που θα έρθει στο μυαλό του, μνήμες και συνειρμούς για τα “θέλω” που δεν πραγματοποιήθηκαν ποτέ. Για να σπάσουμε όμως τον φαύλο αυτό κύκλο του να ικανοποιούμε τις ανάγκες των άλλων παραμελώντας τις δικές μας ανάγκες, είναι πολύ σημαντικό να το αναγνωρίσουμε ότι συμβαίνει. Τότε θα μπορέσουμε να φέρουμε στην επιφάνεια τα δικά μας πραγματικά θέλω και όχι τα επιφανειακά θέλω που σχετίζονται με το να μη στενοχωρηθούν οι σημαντικοί για εμάς άνθρωποι. Ίσως χρειαστεί να αλλάξουμε ριζικά τη ζωή μας και να έρθουμε σε σύγκρουση με το περιβάλλον μας, ίσως και όχι. Ήρθε η στιγμή λοιπόν που πραγματικά έχουμε επιλογή…τι θα κάνουμε με τις δικές μας ανάγκες!
Όταν μάθουμε να αναγνωρίζουμε τις πραγματικά δικές μας ανάγκες και θέλω, τότε η ποιότητα της ζωής μας θα καλυτερέψει σε πολύ μεγάλο βαθμό και εμείς οι ίδιοι θα χαμογελάμε πολύ περισσότερο. Θα μάθουμε να σεβόμαστε, να ακούμε τον εαυτό μας και να αγαπάμε τον εαυτό μας!
LoveLetters
