Γράφει η Ειρήνη Σταυρακάκη
Ποτέ μη στέκεσαι σε μεγάλες κουβέντες. Κάθε λόγος οφείλει να συνοδεύεται από πράξεις. Μονάχα η πράξη επιβεβαιώνει τη θέληση και την πυγμή που διαθέτει ο καθένας μας. Συζητάμε συνεχώς για έναν κόσμο άδικο και σκληρό που δεν έχει τη δυνατότητα να αγκαλιάσει τα θέλω μας και τους στόχους μας. Πώς όμως θα αλλάξει αυτό αν ο ίδιος δε συμπεριφερθείς στο ύψος των περιστάσεων; Αν ο ίδιος δεν επαναπαυτείς και δε διαιωνίσεις αυτή την κατάσταση;
Οι μεγάλες κουβέντες απαιτούν και μεγάλα έργα. Μέσα από τα έργα σου αποκτάς πειθώ και κερδίζεις τον σεβασμό των υπολοίπων. Κανένας από μηχανής θεός δε θα σε βοηθήσει σε αυτό. Κάθε πράξη σου είναι μια μορφή αυτοθυσίας που μπορεί να εισακουστεί και να επηρεάσει με το παράδειγμά της. Και εδώ θα μου πεις «Πώς ο άλλος μπορεί να αναγνωρίσει την κίνησή μου;» Κι όμως… Υπάρχουν άνθρωποι που θα σε αντιμετωπίσουν σαν να σαι ο τρελός που πέφτει απευθείας στο λάκκο με τα φίδια. Υπάρχουν όμως και αυτοί που μόλις αντιληφθούν το σθένος σου θα πέσουν μαζί σου, γιατί ξέρουν ότι βρίσκεστε στην ίδια συχνότητα, στο ίδιο στρατόπεδο.
Ποιος μπορεί να πει πως η επανάσταση –κάθε μορφής- ήταν εύκολη υπόθεση; Κανένας δεν θα το ισχυριστεί, καθώς υπάρχουν άπειρα παραδείγματα από το χτες μας, άλλα γνωστά και άλλα θαμμένα στο σκοτάδι. Η επανάσταση είναι μια προσωπική μας υπόθεση, είναι μια έκρηξη του εγώ μας που δε μπορεί εύκολα να συμβιβαστεί με λέξεις όπως «πρέπει», «οφείλει» και «αρμόζει». Πάντα υπάρχουν κανόνες που βοηθούν στην εύρυθμη λειτουργία της κοινωνίας μας. Τους κανόνες όμως ποιοι τους διαμορφώνουν; Αν δεν είσαι εσύ, δεν είμαι εγώ, τότε ποιος;
Η μετριότητα και η ανασφάλεια ετεροκατευθύνονται από τον ορίζοντα της άγνοιας. Όταν δεν ξέρεις τι σημαίνει αγάπη, τι ζήλος και τι στόχος είσαι εύκολα χειραγωγήσιμος από τα μεγάλα κεφάλια, από κείνους που έχουν δουλέψει πολύ τη φλυαρία και ξέρουν να σε φέρνουν στα μέτρα τους. Και μην μπερδευτείς, δεν έκανα καμία αναφορά σε πολιτικές σκηνές και πεποιθήσεις. Αναφέρομαι σε σένα και στη σχέση σου με τους γύρω σου, πόσο εύκολα μπορείς να ακολουθήσεις μια «πεπατημένη οδό» και το γείτονα ή το φίλο που το χει με την πειθώ και έχει επαναπαυτεί πως κι εσύ θα τον ακολουθήσεις σε κάθε του βήμα. Έχετε όμως και οι δυο σας τα ίδια χνώτα; Αφήνετε τα ίδια σημάδια μέσα στο χρόνο; Εδώ χρειάζεται λίγη σκέψη και δε μπορώ να σου απαντήσω αμέσως…
Θυμήθηκα μια φράση από μια πολυδιαβασμένη φίλη και συγγραφέα: «Επανάσταση σημαίνει να έχεις τα μάτια της ψυχής σου ανοιχτά…». Η προσωπική επανάσταση προϋποθέτει γνώσεις, κίνητρα και στόχους, μονάχα αν παρατηρείς, κρίνεις και πράττεις μπορείς να μιλάς για ένα πιο όμορφο και πάνω απ όλα πιο υγιές βιώσιμο μέλλον.
